Η 24η Απριλίου έχει καθιερωθεί ως Ημέρα Μνήμης των θυμάτων της Γενοκτονίας των Αρμενίων καθώς εκείνη την ημέρα, το 1915, ξεκίνησε από τους Νεότουρκους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο αφανισμός τους.
Στις 24η Απριλίου του 1915, η ηγεσία της Αρμενικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης φυλακίστηκε και εκατοντάδες Αρμένιοι της Πόλης απαγχονίστηκαν.
Η μαζική εξόντωση της Αρμένικης κοινότητας της Τουρκίας κράτησε μέχρι το 1923.
Η Τουρκία αρνείται τον όρο «Γενοκτονία» και αναφέρει ότι ο αριθμός των νεκρών Αρμενίων ήταν από 600.000 ως 800.000.
Αντίθετα, Δυτικές και Αρμενικές πηγές ανεβάζουν τον αριθμό των σφαγιασθέντων στο 1.500.000.
Η Γενοκτονία των Αρμενίων θεωρείται μια από τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες και πραγματοποιήθηκε παράλληλα – και με τον ίδιο τρόπο – με μαζικές εξοντώσεις σε βάρος και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλ. των Ελλήνων και των Ασσυρίων (Νεστοριανών χριστιανών).
Εκτός από τη δολοφονία ανθρώπων, η γενοκτονία περιλάμβανε και την απαγωγή γυναικών και παιδιών τα οποία εξισλαμίζονταν, άλλαζαν ονόματα και ενσωματώνονταν σε νοικοκυριά μουσουλμάνων (Τούρκων, Κούρδων, Αράβων κ.ά.) ως σύζυγοι ή σκλάβοι.
Σύμφωνα με τα έθιμα των τοπικών φυλών, για να αποφεύγονται οι αποδράσεις, οι σκλάβοι μαρκάρονταν με τατουάζ στο πρόσωπο ή το λαιμό.
Πόλεις όπως η Χαρπούτ (Δυτική Αρμενία) και η Μεζρέ (Αν. Τουρκία) είχαν γίνει κέντρα εμπορίας Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων σκλάβων. Εκεί «οι πλέον επιθυμητές γυναίκες, κυρίως αυτές από πλούσιες οικογένειες, ζητούνταν από τοπικούς μουσουλμάνους και ελέγχονταν από γιατρούς για αρρώστιες κτλ.»
Μετά το τέλος του Α’ Παγκ. Πολέμου, στα εδάφη της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που κατέλαβαν οι σύμμαχοι απελευθερώθηκαν πάνω από 90.000 ορφανά Αρμενίων από την Τουρκία, τη Συρία, την Κύπρο, την Αίγυπτο, την Αρμενία και τη Γεωργία
