Η Ασπίδα του Αχιλλέα μπαίνει το 2026 σε φάση αποφάσεων, καθώς, σύμφωνα με τον σχεδιασμό του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και των Γενικών Επιτελείων, ξεκινούν οι διαδικασίες για τη δημιουργία ενός πολυστρωματικού «θόλου» που θα αποσκοπεί στην προστασία νησιών και ενδοχώρας από πυραυλικές επιθέσεις, περιπλανώμενα πυρομαχικά και άλλες σύγχρονες απειλές.
Το μεγαλύτερο βάρος του νέου εγχειρήματος αναμένεται να το σηκώσει ο Στρατός Ξηράς, ο οποίος θα διαχειρίζεται σημαντικό μέρος των νέων συστημάτων που συνδέονται με την Ασπίδα του Αχιλλέα. Την ίδια στιγμή, η ενίσχυση της Πολεμικής Αεροπορίας και του Πολεμικού Ναυτικού εμφανίζεται σε μεγάλο βαθμό δρομολογημένη, μέσω της προμήθειας σύγχρονων αεροσκαφών και μονάδων επιφανείας που συμβάλλουν στην εικόνα μιας πολυστρωματικής άμυνας. Έτσι, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται πλέον στις χερσαίες δυνάμεις, με στόχο να αποκτήσουν πιο σύγχρονες αμυντικές και επιθετικές δυνατότητες.
Στο πλαίσιο αυτό, έως τα μέσα του 2026 αναμένεται να μπουν οι υπογραφές για την προμήθεια του πρώτου συστήματος που θα ενταχθεί στο ευρύτερο πλέγμα της Ασπίδας του Αχιλλέα. Πρόκειται για τους 36 Πολλαπλούς Εκτοξευτές Ρουκετών PULS, που θα ενισχύσουν το πυραυλικό πυροβολικό του Στρατού Ξηράς. Η έκδοση που περιγράφεται ότι θα προμηθευτεί η Ελλάδα θα συνοδεύεται από πλήρη γκάμα πυρομαχικών, μεταξύ των οποίων και τα βλήματα Predator Hawk ER, εισάγοντας για πρώτη φορά για τον Στρατό Ξηράς τη δυνατότητα κρούσης σε αποστάσεις ακόμη και άνω των 300 χιλιομέτρων. Παράλληλα, επισημαίνεται ότι τα βασικά τμήματα του «θόλου» –δηλαδή τα αντιαεροπορικά και αντιβαλλιστικά συστήματα– τοποθετούνται χρονικά αργότερα, μετά τα τέλη της δεκαετίας, γεγονός που καθιστά τις αποφάσεις του 2026 καθοριστικές για τις τεχνικές προδιαγραφές, τις δυνατότητες, τους χρόνους παράδοσης και τον τρόπο υλοποίησης.
Το 2026 περιγράφεται ως «ώρα αποφάσεων» και για έναν ακόμη λόγο: το προηγούμενο διάστημα τα Γενικά Επιτελεία κατέληξαν, με βάση τις επιχειρησιακές ανάγκες όπως αυτές προκύπτουν και από τα διδάγματα πρόσφατων πολεμικών συγκρούσεων, στα συστήματα που θεωρούν ότι ανταποκρίνονται καλύτερα στον στόχο της Ασπίδας του Αχιλλέα. Η πρώτη ενεργοποίηση σε επίπεδο ΣΑΓΕ αναφέρεται ότι έχει ήδη ολοκληρωθεί, ενώ οι εισηγήσεις έχουν περάσει στην πολιτική ηγεσία, η οποία μέσα στους πρώτους μήνες του έτους αναμένεται να ενημερώσει την επιτροπή εξοπλιστικών της Βουλής και στη συνέχεια το ΚΥΣΕΑ για την ενεργοποίηση των προγραμμάτων που περιλαμβάνονται στον σχεδιασμό.
Ως κύρια «ραχοκοκαλιά» του αντιαεροπορικού/αντιβαλλιστικού σκέλους του θόλου αναφέρεται ότι εξετάζονται συστήματα ισραηλινής προέλευσης Spyder, Barak MX και David’s Sling, για άμυνα σε μικρές, μεσαίες και μεγάλες αποστάσεις αντίστοιχα. Εφόσον εξασφαλιστούν οι απαιτούμενες εγκρίσεις, η Βουλή αναμένεται να εξουσιοδοτήσει τη ΓΔΑΕΕ να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την ισραηλινή SIBAT, καθώς γίνεται λόγος για προμήθεια μέσω διακρατικής συμφωνίας. Η διαδικασία των διαπραγματεύσεων περιγράφεται ως χρονοβόρα, με ορίζοντα που μπορεί να ξεπεράσει το έτος, πριν επιστρέψουν τα προσχέδια των συμβάσεων στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας για τις τελικές εγκρίσεις από Βουλή και ΚΥΣΕΑ και, στη συνέχεια, για τις υπογραφές.
Σε πρώτη φάση, στο πλαίσιο της Ασπίδας του Αχιλλέα αναφέρεται ότι θα ενταχθούν συστήματα επιτήρησης και εντοπισμού απειλών που έχουν ήδη εγκατασταθεί στον Έβρο και σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, ενώ εξετάζονται λύσεις για δίκτυα έγκαιρης προειδοποίησης στον βυθό, στην επιφάνεια και στον αέρα. Παράλληλα, η Αθήνα, μέσω του ΕΛΚΑΚ και προτάσεων που έχουν υποβληθεί στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού κανονισμού SAFE, επιδιώκει την από κοινού ανάπτυξη δυνατοτήτων που καλύπτουν κρίσιμες πτυχές της πολυστρωματικής άμυνας, όπως ο έγκαιρος εντοπισμός απειλών, η διαχείριση και μεταφορά πληροφοριών, η σύνθεση της τακτικής εικόνας και τα μέσα εξουδετέρωσης στόχων. Με αυτά τα δεδομένα, το 2026 προβάλλει ως κομβικό έτος όχι τόσο για τις παραδόσεις, όσο για τις αποφάσεις που θα «κλειδώσουν» το πλαίσιο, τις απαιτήσεις και τη διαδρομή υλοποίησης της Ασπίδας του Αχιλλέα.















