Με αυστηρό και ξεκάθαρο τόνο απάντησε η Αθήνα στη νέα πρόκληση της Λιβύης στον ΟΗΕ, η οποία, μέσω Ρηματικής Διακοίνωσης, αμφισβήτησε επίσημα τη μέση γραμμή που έχει ορίσει η Ελλάδα στην περιοχή νοτίως της Κρήτης.
«Καμία αντίδραση δεν πρόκειται να αποθαρρύνει την ελληνική κυβέρνηση από το να ασκεί, με υπευθυνότητα και έμπρακτα, τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας», τονίζουν διπλωματικές πηγές, στέλνοντας το μήνυμα πως η Αθήνα δεν πρόκειται να ανεχθεί τετελεσμένα ή απειλές.
Η επίμαχη Ρηματική Διακοίνωση, που κατατέθηκε στις 20 Ιουνίου και δημοσιεύθηκε στον ΟΗΕ στις 3 Ιουλίου (Α/79/860), περιλαμβάνει χάρτες με γραμμές οριοθέτησης που απορρέουν από το παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο και εξαφανίζουν κυριολεκτικά την ελληνική ΑΟΖ νότια της Κρήτης.
«Η Ελλάδα απορρίπτει κάθε ενέργεια ή δράση που βασίζεται σε άκυρες και ανυπόστατες συμφωνίες, χωρίς κανένα έρεισμα στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας», δηλώνει το Υπουργείο Εξωτερικών.
Η Ρηματική Διακοίνωση της Λιβύης χαρακτηρίζει ελληνικά θαλάσσια οικόπεδα ως «λιβυκές περιοχές», κατηγορώντας μάλιστα την Αθήνα για «παραβίαση του διεθνούς δικαίου» και «υπονόμευση της ειρηνικής επίλυσης διαφορών». Ζητά δε από τον ΟΗΕ να αποθαρρύνει κάθε ενέργεια που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κλιμάκωση στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Η ελληνική απάντηση δεν άργησε να έρθει, με το ΥΠΕΞ να ξεκαθαρίζει πως θα υπάρξει επίσημη απάντηση στον ΟΗΕ και να υπενθυμίζει ότι η Αθήνα έχει εκδηλώσει την ετοιμότητά της να συνεχίσει τις συζητήσεις για την οριοθέτηση ΑΟΖ, «όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν», πάντα στη βάση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.
Δείτεκαι αυτά
«Η Ελλάδα θα συνεχίσει να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά της – καμία επιθετική ρητορική ή χάρτης δεν αλλάζει την πραγματικότητα», επισημαίνουν διπλωματικές πηγές.
Η τελευταία αυτή εξέλιξη αναζωπυρώνει τις εντάσεις στη Μεσόγειο και αποκαλύπτει την επιμονή της Λιβύης –καθοδηγούμενης από την Άγκυρα– να δημιουργήσει νομικά τετελεσμένα, τη στιγμή που η Ελλάδα προχωρά με σχέδιο και αποφασιστικότητα στη θωράκιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.
Το ερώτημα που παραμένει: Πόσο θα ανεχθεί η διεθνής κοινότητα τις διπλωματικές “χειραγωγήσεις” της Λιβύης και της Τουρκίας εις βάρος μιας χώρας της ΕΕ;
