Μπλέξαν οι γραμμές μας …

Μπλέξαν οι φωνές μας, μπλέξαν οι φωνές,
φάρσες και βλάβες, και υποκλοπές

μπλέξαν οι γραμμές μας, μπλέξαν οι γραμμές*

Το ότι μπλέξαν οι γραμμές μας είναι σίγουρο. Εκεί που μπαίναμε στην τελική ευθεία των εκλογών και μάλιστα με φόρα, νάσου το απρόβλεπτο… Επισυνδέσεις, συνακροάσεις, υποκλοπές, χρησιμοποιείστε όποιον όρο σας αρέσει…

Οπότε αναγκαστικά, θα πρέπει να αναζητήσουμε την αλήθεια, για το κατά πόσον έγιναν παρακολουθήσεις βουλευτών, κατά παράβαση του Συντάγματος, όπως ΠΑΣΟΚ αλλά και ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν, ή πρόκειται για πολιτική φάρσα, με αφορμή, προφανείς ατυχείς χειρισμούς της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, όπως η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός ισχυρίζονται.

Ο ρόλος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, είναι διττός: Συλλέγει πληροφορίες, που αφορούν την ασφάλεια της χώρας, τις αναλύει και τις διανέμει στις αρμόδιες αρχές ενώ παράλληλα εμποδίζει την άσκηση κατασκοπευτικής δραστηριότητας εις βάρος της χώρας μας. Είναι μια Υπηρεσία κεφαλαιώδους σημασίας, η ικανότητα της οποίας συμβάλλει καθοριστικά στην προετοιμασία της χώρας, για την αντιμετώπιση κινδύνων τόσο στο εξωτερικό μέτωπο, όσο και στο εσωτερικό, σε σχέση με το οργανωμένο έγκλημα και την τρομοκρατία.

Στην λειτουργία της οφείλει να συμμορφώνεται, με το σύνταγμα αλλά και τους υπάρχοντες νόμους. Σε ότι αφορά το ιδιαίτερα σοβαρό και ευαίσθητο θέμα της παρακολούθησης των επικοινωνιών , ειδικός νόμος προβλέπει τη διαδικασία που θα πρέπει να εφαρμόζεται.

Μετά τις εκλογές του 2019, η αρμοδιότητα της ΕΥΠ, πέρασε από το Υπουργείο Εσωτερικών, στον πρωθυπουργό, θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο υπηρετείται καλύτερα η ασφάλεια της χώρας, ικανοποιώντας, την ίδια ώρα, το επί χρόνια αίτημα του συλλόγου των εργαζομένων της Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Από τις πρώτες μέρες, που είδαν το φως της δημοσιότητας, οι πληροφορίες για παρακολούθηση του τηλεφώνου του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ανέλαβε την ευθύνη των λανθασμένων χειρισμών, η οποία συνοδεύτηκε με τις παραιτήσεις του διευθυντή της ΕΥΠ, αλλά και του Γενικού του Γραμματέα.

Είναι προφανές ότι υπάρχει πολιτική ευθύνη, αλλά από εκεί και πέρα, αναπτύσσεται μια ασύμμετρη αντίδραση, από πλευράς τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και του ΠΑΣΟΚ, με απώτερο στόχο, τη δημιουργία ενός ΄΄άρρωστου΄΄ πολιτικού περιβάλλοντος, μέσω του οποίου θα σύρουν την κυβέρνηση σε εκλογές.

Τρία σχόλια επ’ αυτού:

Πρώτον, οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις, παρά τις πρωτοφανείς κρίσεις που διαχειρίστηκε η κυβέρνηση, έφεραν τη Νέα Δημοκρατία, να προηγείται, με διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ, μεγαλύτερη των εκλογών του 2019, ενώ το ΠΑΣΟΚ, έδειχνε να ανακόπτει την ανοδική του πορεία, από της εκλογής Ανδρουλάκη και να υποχωρεί. Τούτο εξηγεί την πρεμούρα, με την οποία άδραξαν την ευκαιρία οι Τσίπρας, Ανδρουλάκης, για να διογκώσουν το θέμα και να το συντηρήσουν στην επικαιρότητα, ωθώντας την κυβέρνηση σε εκλογές. Κοντολογίς, ισχυρίζομαι ότι το θέμα είναι υπαρκτό, η κυβέρνηση υπέχει πολιτική ευθύνη την οποία ανέλαβε ο Πρωθυπουργός, αλλά μέχρις εκεί. Ο ελληνικός λαός, όταν προσέλθει στις κάλπες, θα αποφασίσει για όλους και για όλα.

Δεύτερον, ευκαιρίας δοθείσης, βγήκαν οι ΄΄άσπιλοι και άμωμοι΄΄, του ΣΥΡΙΖΑ, δύο υπουργοί του οποίου, οδηγούνται στο Ειδικό Δικαστήριο, να μιλήσουν για την αμετανόητη κακή δεξιά, τη διάλυση της ΕΥΠ, σε σχέση με τον έλεγχο των αρμών της εξουσίας και τα άλλα γραφικά, της ιμιτασιόν αριστεράς.

Τρίτον, ας θυμηθούμε το ΄΄σκάνδαλο΄΄ του Βατοπεδίου, αποτέλεσμα του οποίου ήταν η προσφυγή στις κάλπες, από την κυβέρνηση Καραμανλή, υπό τις πλέον άσχημες συνθήκες.

Το ΠΑΣΟΚ, όντας στην αντιπολίτευση, με τις ευλογίες ξένων παραγόντων, οι οποίοι ενοχλούντο τότε, από το άνοιγμα του Καραμανλή στη Ρωσία, έκανε τις καταγγελίες περί τεράστιου σκανδάλου. Όχι ότι δεν υπήρχαν πολιτικές ευθύνες και τότε… Αλλά μεγιστοποιήθηκε και χρησιμοποιήθηκε η υπόθεση, για να χτυπηθεί η κυβέρνηση. Και να πούμε επίσης ότι παρά τις λυσσαλέες προσπάθειες που έγιναν, για απόδοση ποινικών ευθυνών, το 2017 απαλλάχτηκαν, όλοι οι φερόμενοι ως συμμετέχοντες.

Όμως, παρά το ότι, όπως δήλωσε τότε ο Καραμανλής, το φως πάντα νικάει το σκοτάδι, με το οποίο συμφωνώ απολύτως, είναι σημαντικός ο χρόνος, κατά τον οποίον επιτελείται. Γιατί το 2007, η όποια προσπάθεια, για την επανίδρυση του κράτους, που ήταν το στοίχημα της κυβέρνησης Καραμανλή, όσο και το άνοιγμα, προς τη Ρωσία, πήγαν περίπατο και η χώρα κατέληξε όπως κατέληξε, με την μετέπειτα διακυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Τι να το κάνεις, που το 2017, δέκα χρόνια μετά, αποδόθηκε δικαιοσύνη; Άλλωστε ποια είναι η θεωρία της προπαγάνδας του Γκέμπελς; Ρίξε λάσπη, ρίξε λάσπη, στο τέλος κάτι μένει.

Συνεπώς σήμερα, στο ίδιο έργο θεατές, ας ετοιμαστούμε, για παρέλαση στην αρένα, επιτροπών θεσμών και διαφάνειας, προανακριτικών επιτροπών, συζητήσεων στη Βουλή, επικλήσεων ειδικών επί του Συντάγματος, ειδικών επί των παρακολουθήσεων, πρακτόρων, προσωπικών επιθέσεων, προσκλήσεων για παραίτηση και προσφυγή στις κάλπες, όπως επίσης και για υπερβολή τοξικού πολιτικού κλίματος.

Στο μεταξύ της αποκάλυψης του ΄΄σκανδάλου΄΄, το πλωτό γεωτρύπανο ΄΄Αμπντούλ Χαμίτ Χαν΄΄ έχει ξεκινήσει να τρυπά, στο θαλάσσιο οικόπεδο ανάμεσα στα κατεχόμενα και την Τουρκία και αν σκέφτεται να προχωρήσει και σε άλλα οικόπεδα, μάλλον δεν απασχολεί τους δημιουργούς του τοξικού κλίματος, το σημαντικό είναι να φύγει ο Μητσοτάκης κι η κακή δεξιά, για να έρθουν οι δημοκρατικές δυνάμεις της αριστεράς και της προόδου, που άλλωστε δεν καίγονται, αν μοιράσουμε στη μέση το Αιγαίο για να πάρουν κι αυτοί οι καημένοι, απέναντι μας, που έχουν τόσα χιλιόμετρα ακτών, ή χάσουμε και ένα δυο νησάκια. Η θάλασσα, δεν έχει σύνορα αφού…Το ξεχάσατε;

Με αυτά και με εκείνα, ο μονομάχος και τα θηρία μπαίνουν στην αρένα…

Λάβετε θέσεις, λοιπόν!

* Φατμέ, 1986

Αντιστράτηγος ε.α. Νικόλαος Μανωλάκος