Έντεκα άνδρες σκοτώθηκαν σε τρεις επιδρομές εναντίον σκαφών που, σύμφωνα με την Ουάσινγκτον, συνδέονταν με διακίνηση ναρκωτικών, σε δύο περιστατικά στον ανατολικό Ειρηνικό και σε ένα στην Καραϊβική. Η ενημέρωση έγινε από τη Διοίκηση SOUTHCOM, η οποία είναι αρμόδια για επιχειρήσεις στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, μέσω δημόσιας ανακοίνωσης/ανάρτησης.
Τα πλήγματα εντάσσονται σε μια ευρύτερη εκστρατεία που, σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα, βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και μήνες και έχει ήδη προκαλέσει βαρύ απολογισμό θυμάτων. Η κυβέρνηση Τραμπ παρουσιάζει την επιχείρηση ως δράση κατά «ναρκο-δικτύων» που τροφοδοτούν την αγορά των ΗΠΑ, ωστόσο το κρίσιμο σημείο που προκαλεί έντονη πολιτική και νομική αντιπαράθεση είναι ότι, όπως επισημαίνεται, δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν ότι τα στοχοποιημένα σκάφη μετέφεραν πράγματι ναρκωτικά τη στιγμή των επιδρομών.
Late on Feb. 16, at the direction of #SOUTHCOM commander Gen. Francis L. Donovan, Joint Task Force Southern Spear conducted three lethal kinetic strikes on three vessels operated by Designated Terrorist Organizations. Intelligence confirmed the vessels were transiting along known… pic.twitter.com/mib9XtptSB
— U.S. Southern Command (@Southcom) February 17, 2026
Αυτό ακριβώς το κενό τροφοδοτεί τη συζήτηση για τη νομιμότητα της στρατηγικής. Η κριτική δεν αφορά μόνο το «αν» υπήρχε παράνομο φορτίο, αλλά και το «πώς» χρησιμοποιείται θανατηφόρα βία σε περιστατικά που δεν εξελίσσονται σε κλασικό πεδίο ένοπλης σύγκρουσης. Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα έχει προειδοποιήσει ότι τέτοιες επιθέσεις μπορεί να συνιστούν παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή και να ισοδυναμούν με εξωδικαστικές εκτελέσεις, εφόσον δεν πληρούνται αυστηρά κριτήρια αναγκαιότητας και άμεσης απειλής.
Το θέμα γίνεται ακόμη πιο ευαίσθητο επειδή, σύμφωνα με ρεπορτάζ, η εκστρατεία έχει ήδη περάσει από φάσεις έντονης κατακραυγής, όταν αναφέρθηκαν περιστατικά όπου υπήρξαν επιζώντες μετά από πλήγματα, με αποτέλεσμα να ενταθεί η πίεση προς το Πεντάγωνο για αλλαγές στους κανόνες εμπλοκής και για προτεραιότητα στη διάσωση αντί της συνέχισης θανατηφόρων ενεργειών. Την ίδια ώρα, στην Ουάσινγκτον καταγράφεται πολιτική αντιπαράθεση: Ρεπουμπλικάνοι εμφανίζονται να στηρίζουν τη γραμμή «σκληρής αποτροπής», ενώ Δημοκρατικοί, νομικοί και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ζητούν σαφή λογοδοσία και διαφάνεια για τα κριτήρια στοχοποίησης.
Πέρα από την εσωτερική διάσταση, υπάρχει και η γεωπολιτική. Οι επιχειρήσεις στη ζώνη ευθύνης της SOUTHCOM επηρεάζουν κράτη της περιοχής, ακτές, θαλάσσιες οδούς και τοπικές κοινωνίες, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου ένα λάθος αναγνώρισης ή μια επιχείρηση με αμφισβητούμενη τεκμηρίωση μπορεί να προκαλέσει διπλωματική κρίση. Στην πράξη, η συζήτηση που ανοίγει διεθνώς δεν είναι «αν» πρέπει να καταπολεμηθεί η διακίνηση ναρκωτικών, αλλά αν η στρατιωτική λύση με θανατηφόρα πλήγματα στη θάλασσα μπορεί να σταθεί νομικά και πολιτικά χωρίς αδιάσειστα στοιχεία, ξεκάθαρους κανόνες εμπλοκής και μηχανισμούς ελέγχου που να πείθουν ότι δεν πρόκειται για τιμωρητικές ενέργειες εκτός δικαστικού πλαισίου.
