Οι γνωστοί άγνωστοι του Ρουβίκωνα χτύπησαν ξανά με πανό στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης ζητώντας τη χορήγηση άδειας στον καταδικασθέντα σε 11 φορές ισόβια για τη δράση του στη 17 Νοέμβρη, Δημήτρη Κουφοντίνα.
Παράλληλα, ομάδα περίπου 15 αντιεξουσιαστών πραγματοποίησε το μεσημέρι της Πέμπτης παρέμβαση στο κτίριο που στεγάζεται και το Προξενείο των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη.
Τα περίπου 15 άτομα ανέβηκαν στον δεύτερο όροφο του εμπορικού κέντρου «Πλατεία» στην Θεσσαλονίκη, που είναι ελεύθερος για το κοινό, άνοιξαν πανό και πέταξαν τρικάκια με συνθήματα υπέρ του Δημήτρη Κουφοντίνα, ενώ στη συνέχεια αποχώρησαν. Σημειώνεται ότι στον έβδομο όροφο του ίδιου κτιρίου στεγάζεται το Προξενείο των ΗΠΑ.
Συγκεκριμένα με ανάρτησή τους στο indymedia, αναφέρουν:
Δείτεκαι αυτά
«Κάθε κράτος χτίζει του βολικούς του μύθους που στην συνέχεια πουλάει τόσο στο εσωτερικό του όσο και στο εξωτερικό. Ενας μεγάλος μύθος είναι η κληρονομιά της αρχαιοελληνικής δημοκρατίας στην οποία το σύγχρονο ελληνικό κράτος εμφανίζεται κληρονόμος. Δεν είναι επι του παρόντος να συζητήσουμε για την αρχαία δημοκρατία των Αθηνών το θέμα μας είναι η δημοκρατία του σύγχρονου Ελληνικού κράτους. Ως αναρχικοί δεν έχουμε αυταπάτες για το τι σημαίνει αστική δημοκρατία, για το τι σχέση έχει ένα ταξικό και εξουσιαστικό καθεστώς με τα φανταστικά αφηγήματα που συμπληρώνουν την καθεστωτική προπαγάνδα. Οι αναρχικοί όμως παραμένουν μια μειοψηφία. Οι περισσότεροι συνεχίζουν να θεωρούν πραγματικό το είδωλο που το κράτος προβάλει για δικό του. Το είδωλο της ισονομίας, των δικαιωμάτων και της ίδιας της δικαιοσύνης . Έχουμε αρκετά παραδείγματα στην Ελλάδα τον τελευταίο καιρό που μας δείχνουν πολύ καθαρά, ότι το είδωλο είναι ψεύτικο. Αυτό για το οποίο μιλάμε εδώ, είναι η απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα και η προοπτική θανάτου του.
Ο Δ. Κουφοντίνας μέλος της ιστορικής κομμουνιστικής ένοπλης οργάνωσης “17 Νοέμβρη” παραδόθηκε και βρίσκεται στην φυλακή απο το 2002, χρονιά που η αστυνομία συνέλαβε τα μέλη της οργάνωσης που ξεκίνησε την δράση της το 1973. Καταδικάστηκε σε ισόβια. Είναι στη φυλακή 17 χρόνια και σήμερα σε ηλικία 60 χρονών. Όλοι οι κρατούμενοι στην Ελλάδα, εφόσον ικανοποιούν κάποιους όρους, δικαιούνται αδειών ανά τακτά διαστήματα. Ο Κουφοντίνας με 8 χρόνια καθυστέρηση από το κανονικό, πήρε τις 2 πρώτες άδειες. Αυτό προκάλεσε αναστάτωση στο πολιτικό πεδίο και ενόχληση στον Αμερικανικό παράγοντα που είχε νεκρούς στο παρελθόν απο τη δράση της οργάνωσης. Διώκοντας τους δικαστικούς που έδωσαν τις άδειες, και μπλοκάροντας τον υπεύθυνο για να δώσει άδειες θεσμό, το ελληνικό κράτος αφαίρεσε βίαια και εκδικητικά ένα δικαίωμα κάθε κρατούμενου, για οτιδήποτε κι αν είχε καταδικαστεί.
Ο Δ. Κουφοντίνας έχει ξεκινήσει απεργία πείνας. Λόγω της κατάστασης της υγείας του και την ηλικίας του τα περιθώρια του είναι ελάχιστα. Στην Ελλάδα οι απεργίες πείνας είθισται να είναι “καθαρές” και να περιλαμβάνουν αποκλειστικά νερό. Τέτοιας μορφής είναι αυτή η απεργία πείνας. Πλησιάζουμε τις 20 μέρες και η κατάσταση της υγείας του απεργού φτάνει στο όριο. Κι αυτά για ένα δικαίωμα που του είχε ήδη χορηγηθεί και πάρθηκε πίσω. Δικαίωμα που στην Ελλάδα έχει κερδηθεί μετά απο χρόνια αγώνων των κρατουμένων και κομματιών της κοινωνίας στο πλευρό τους.
Για εμας ο Κουφοντίνας είναι αγωνιστής και αυτό φυσικά παίζει ρόλο στην ένταση της αλληλεγγύης μας στον συγκεκριμένο αγώνα που δίνει. Αλλά όπως βλέπει κανείς σε πολλές άλλες χώρες εκτός της Ελλάδας η τάση για κατάργηση κάθε είδους δικαιωμάτων μέσα και έξω απο τις φυλακές είναι η τάση που κυριαρχεί. Αφορά την πλειοψηφία, τον καθένα , σε όποιο σημείο του κόσμου κι αν ζει, ότι γλώσσα κι αν μιλάει. Η εξουσία προσθέτει εργαλεία στη δύναμής της, τα κράτη μαζί και το κάθε ένα χωριστά όπως εδώ στην Ελλάδα.
Επιλέξαμε να σηκώσουμε πανό αλληλεγγύης στο Δ. Κουφοντίνα μπροστά στον Παρθενώνα. Ως ένα καλό σημείο για να απευθυνθούμε στον κόσμο που έχει έρθει εδώ ως τουρίστας και επιλέγει να αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει στον τόπο που διασκεδάζει, ή τον κόσμο που έστω, δεν έχει αφήσει την κρίση του στο ξενοδοχείο. Η δημοκρατία είναι μια χαρά ως τουριστικό προϊόν αλλά ως πραγματικότητα είναι άλλη υπόθεση. Κι όταν το αξιοθέατο και η πραγματικότητα είναι δίπλα-δίπλα, στην έκδοση” κληρονομιά και κληρονόμος” φαίνεται πολύ καθαρά. Μπορεί άλλωστε καθένας να το δει και στη δική του χώρα…
