Νέα επίθεση κατά της Ελλάδας εξαπέλυσε ο στενός συνεργάτης του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν και εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος AKP, Ομέρ Τσελίκ, στην τακτική ενημέρωση που είχε με τους εκπροσώπους των ΜΜΕ.
Ο Τσελίκ κατηγόρησε προκλητικά πως όλες οι εντάσεις στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο πηγάζουν από τη χώρα μας, ενώ έστρεψε τα πυρά του και κατά της Ε.Ε. που στέκεται στο πλευρό Ελλάδας και Κύπρου.
Επίσης το θέμα της ελληνικής Navtex επανάφερε πάλι ο Ομέρ Τσελίκ, μετά τη χτεσινή συνεδρίαση της κεντρικής επιτροπής υπό τον Ερντογάν.
«Παρά το όραμα που πρότεινε ο κ. Μητσοτάκης και τη θετική προσέγγιση του προέδρου μας για την εξεύρεση μιας πιο μετριοπαθούς λύσης για την επίλυση των ζητημάτων μας στο μέλλον, διαπιστώθηκε ότι η Ελλάδα τείνει να συνεχίζει την πολιτική έντασης. Σύμφωνα με τη συμφωνία των Αθηνών (σ.σ. μνημόνιο Παπούλια-Γιλμάζ), η στρατιωτική δραστηριότητα στο Αιγαίο σταματά κατά τη αιχμή της τουριστικής περιόδου.
Δήλωσε συγκεκριμένα ο εκπρόσωπος του AKP :
«H Ελλάδα έχει μία τάση συνέχισης της πολιτικής της έντασης και αυτό ξέρετε πώς σύμφωνα με την συμφωνία της Αθήνας του 1988 στο διάστημα που είναι έντονος ο τουρισμός από τις 15 Ιουνίου ως τις 15 Σεπτεμβρίου δεν γίνεται καμία στρατιωτική δραστηριότητα στο Αιγαίο. Αυτό είναι το πλαίσιο της συμφωνίας αλλά δυστυχώς η Ελλάδα δεν εφαρμόζει αυτή τη συμφωνία του 1988 και κήρυξε συγκεκριμένες περιοχές στο Αιγαίο ως περιοχές στρατιωτικών ασκήσεων.
Δείτεκαι αυτά
Αυτή η προσέγγιση της Ελλάδας είναι τόσο παραβίαση της προσέγγισης που είχε ο Μητσοτάκης στη συνάντηση με τον κύριο Πρόεδρο της Δημοκρατίας μας, όσο και παραβίαση της συνθήκης του 1988 μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Οι εντάσεις πηγάζουν από την Ελλάδα.
Όταν οι ηγέτες των χωρών της ΕΕ μιλώντας με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας λένε πως πρέπει να πέσει η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο, τότε ο Πρόεδρος μας φυσικά συχνά τους υπενθυμίζει πως αυτά τα λόγια πρέπει να τα πούνε στην Ελλάδα.
Δυστυχώς βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία πολύ λάθος εικόνα κατά την οποία φαίνεται πως όλη η πολιτική της ΕΕ να σέρνεται πίσω από την πολιτική μιας χώρας. Ένα, δύο κράτη-μέλη που γνωρίζουμε καλά εκμεταλλεύονται την ιδιότητα μέλους της Ε.Ε, πιστεύοντας πως έτσι θα κάνουν την Τουρκία να υποχωρήσει στα διμερή θέματα».
