Ρωσικές δυνάμεις καταγράφουν νέα προέλαση σε κρίσιμα τμήματα του ανατολικού και νοτιοανατολικού μετώπου στην Ουκρανία, εντείνοντας την πίεση λίγες ώρες πριν από την πολυσυζητημένη συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδει το Reuters, επικαλούμενο το ρωσικό πρακτορείο RIA και ανακοινώσεις του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις κατέλαβαν τον οικισμό Στεπνοχίρσκ (Stepnohirsk) στην περιφέρεια Ζαπορίζια, μια περιοχή με αυξημένη στρατηγική σημασία λόγω της εγγύτητάς της σε βασικούς άξονες ανεφοδιασμού και αμυντικές γραμμές της Ουκρανίας.
Παράλληλα, στη σφοδρά αμφισβητούμενη περιφέρεια Ντονέτσκ, η Μόσχα ανακοίνωσε ότι ρωσικές μονάδες ανέλαβαν τον έλεγχο σειράς οικισμών, μεταξύ των οποίων οι Χουλιάιπολε (Huliaipole), Μίρνοχραντ (Myrnohrad), Αρτεμίβκα (Artemivka), Ροντίνσκε (Rodynske) και Βίλνε (Vilne). Οι περιοχές αυτές βρίσκονται σε ζώνες όπου οι συγκρούσεις είναι συνεχείς, με βαριές απώλειες και εκτεταμένες καταστροφές υποδομών.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι επιχειρήσεις εντάσσονται στη συνολική ρωσική στρατηγική για την εδραίωση ελέγχου σε περιοχές που θεωρούνται κομβικές για τη διατήρηση της επιθετικής δυναμικής στο ανατολικό μέτωπο. Η Μόσχα υποστηρίζει ότι στόχος είναι η αποκοπή ουκρανικών γραμμών ανεφοδιασμού και η σταδιακή φθορά των αμυντικών δυνατοτήτων του Κιέβου.
Η χρονική συγκυρία των εξελίξεων θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς συμπίπτει με έντονες διπλωματικές διεργασίες και συζητήσεις για ενδεχόμενο ειρηνευτικό πλαίσιο. Στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η Ρωσία επιχειρεί να ενισχύσει τη διαπραγματευτική της θέση, επιδιώκοντας τετελεσμένα στο πεδίο πριν από οποιαδήποτε πολιτική πρωτοβουλία.
Από την ουκρανική πλευρά, δεν υπήρξε άμεση επιβεβαίωση των ρωσικών ανακοινώσεων, ωστόσο το Κίεβο έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι η πίεση στο ανατολικό μέτωπο παραμένει έντονη και ότι οι μάχες σε Ζαπορίζια και Ντονέτσκ αποτελούν βασικό άξονα της ρωσικής επίθεσης τους τελευταίους μήνες.
Οι εξελίξεις αυτές ενισχύουν την εικόνα ενός πολέμου που, παρά τις διπλωματικές επαφές, συνεχίζει να κρίνεται πρωτίστως στο πεδίο των επιχειρήσεων, με τις επόμενες ημέρες να θεωρούνται καθοριστικές τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά.

















