Με απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών κρίθηκε νόμιμη η σύλληψη του Τούρκου στρατιωτικού, με μία απόφαση τεσσάρων σελίδων.
Ο συγκυβερνήτης του ελικοπτέρου, με το οποίο έφτασε στην Αλεξανδρούπολη με άλλους 7 στρατιωτικούς, την επομένη του αποτυχημένου πραξικοπήματος στην Τουρκία, συνελήφθη με απόφαση της αστυνομίας αμέσως μετά την προσωρινή διαταγή που «πάγωσε» το άσυλο που του είχε χορηγηθεί από τη δευτεροβάθμια Επιτροπή.
Παράνομη και αυθαίρετη χαρακτήρισαν την κράτησή του οι δικηγόροι του πιλότου, στη χθεσινή ακρόασή τους από τον πρόεδρο υπηρεσίας του Διοικητικού Πρωτοδικείου.
Ο δικαστής απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς τους αλλά και την πρόταση που έθεσαν για απελευθέρωση του στρατιωτικού και υποχρεωτική διαμονή του σε συγκεκριμένη διεύθυνση ώστε να επιτηρείται από την αστυνομία.
Ο πρόεδρος στην απόφαση επικαλείται την πρόσφατη προσωρινή διαταγή του Διοικητικού Εφετείου με την οποία ανεστάλη η χορήγηση του ασύλου.
Όπως λέει στην απόφασή του: «Μετά την έκδοση της προσωρινής διαταγής, ο αλλοδαπός παραμένει στη χώρα με το προηγούμενο καθεστώς, χωρίς να έχει τα απαραίτητα έγγραφα και χωρίς την προστασία και την ασφάλεια που παρέχει σε αυτόν η χορήγηση ασύλου. Βρίσκεται σε καθεστώς του αιτούντος ασύλου».
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο σκεπτικό τόσο στην αμετάκλητη απόφαση του Αρείου Πάγου που απέρριψε το αίτημα έκδοσής του στην Τουρκία όσο και στον όρο που έθεσε στη Διοίκηση το Διοικητικό Εφετείο, με τον οποίο απαγορεύει την εξαναγκασμένη απομάκρυνσή του από τη χώρα.
Συνεπώς, αναφέρει ο δικαστής «εφόσον δεν είναι εφικτή η απομάκρυνσή του από τη χώρα καθώς ο αλλοδαπός προστατεύεται από τις δικαστικές αποφάσεις, δεν παραβιάζεται το άρθρο 5 της ΕΣΔΑ».
Σύμφωνα με την απόφαση, δεν έχει συμπληρωθεί το ανώτατο όριο κράτησης που είναι το 18μηνο, ενώ στην απόφαση γίνεται αναλυτική αναφορά στο ιστορικό της παράνομης άφιξης του στρατιωτικού στην Ελλάδα.
«Η ατομική συμπεριφορά του, όπως η παράνομη είσοδος στη χώρα, συνιστά για τη Διοίκηση σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη και για την εθνική ασφάλεια», αναφέρει ο πρόεδρος υπηρεσίας του Διοικητικού Πρωτοδικείου, ο οποίος απορρίπτει και την εναλλακτική «λύση» της υποχρεωτικής διαμονής του Τούρκου σε συγκεκριμένη κατοικία και υπό αστυνομική επιτήρηση, με το σκεπτικό ότι «η προσωπική ασφάλεια του αλλοδαπού δεν επιτρέπει εφαρμογή εναλλακτικού τρόπου κράτησης»
