”Αν δεν καθαρίσουμε από αυτούς δεν θα είναι αλλιώς την άλλη φορά” είπε προ ημερών ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παύλος Πολάκης δείχνοντας μεγαλοδημοσιογράφους, δικαστές, την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων και ζητώντας κρατικοποίηση τουλάχιστον μιας εκ των συστημικών τραπεζών.
Εννοούσε κατ’αρχάς οτι η Αριστερά δεν μπορεί να κυβερνήσει την δεύτερη φορά με το συγκεκριμένο και σημερινό δημοσιογραφικό κατεστημένο να επηρεάζει την κοινή γνώμη, με δικαστές που δεν εκδίδουν αποφάσεις της αρεσκείας της, με φορολογική διοίκηση που δεν ελέγχεται από την ίδια και με τουλάχιστον μια μεγάλη τράπεζα που δεν χρηματοδοτεί πρόσωπα της αρεσκείας της και το ίδιο το κόμμα.
Αυτά είναι κατανοητά για κάθε αριστερό και φυσικά αποδεκτά από αυτόν. Αυτό όμως που άφησε ερωτηματικά είναι τι σημαίνει ο όρος ‘‘καθαρίσουμε”.
Σε ερωτήσεις δημοσιογράφων (ορισμένοι εκ των οποίων ήταν στο κάδρο του Πολάκη) οι βουλευτές της Αριστεράς δεν είχαν τίποτε να απαντήσουν στο τι σημαίνει αυτό. Επομένως μπορεί ο οποιοσδήποτε να υποθέσει οτιδήποτε. Αλήθεια, πως ”καθαρίζεται” ένας δημοσιογράφος σε ιδιωτικό κανάλι;
Τρεις είναι οι τρόποι. Ο πρώτος είναι να πείσεις τον καναλάρχη να τον απολύσει. Αυτό όμως είναι δύσκολο, διότι ένα κανάλι έχει συγκεκριμένο κοινό που το προτιμά και η εκτέλεση εντολών από πολιτικούς δεν είναι ό’τι το καλύτερο για οποιονδήποτε καναλάρχη.
Ο δεύτερος τρόπος είναι να κλείσεις το κανάλι. Αυτός ο τρόπος δοκιμάστηκε από την ”πρώτη φορά Αριστερά” και ανετράπη από το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της χώρας. Εξ’ου και η λύση Πολάκη να διώξουμε αυτούς τους δικαστές και να φέρουμε άλλους πιο δικούς μας.
Ο τρίτος τρόπος είναι να στείλουμε τους ”κατεστημένους” δημοσιογράφους εν τόπω χλοερώ ένθα λείπει πάσα οδύνη και στεναγμός, τουτέστιν ”καθάρισμα” με τον κλασικό τρόπο του Δημήτρη Κουφοντίνα, ο οποίος έκανε μισή δουλειά, όπως έγραψε σε ένα μέσο ένας αριστερός. Με άλλα λόγια αναθέτουμε σε κάποιους άλλους Κουφοντίνες να ”καθαρίσουν” και καθαρίζουμε.
”Δεν σκοτώσαμε αρκετούς. Για να νικήσουμε έπρεπε να βαφτούν τα ποτάμια κόκκινα” απάντησε ο Άρης Βελουχιώτης σε ερώτηση συντρόφου του γιατί απέτυχε για την Αριστερά το κίνημα των Δεκεμβριανών 1944. Δηλαδή για την Αριστερά ο φόνος ανθρώπων είναι τίποτα μπροστά στον σκοπό τους που είναι ο πλήρης έλεγχος της κοινωνίας, όσης απομείνει μετά τις εκκαθαρίσεις τύπου Δεκεμβριανών.
Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, όπως έλεγε η Καθολική Εκκλησία τον Μεσαίωνα και αργότερα βασανίζοντας ανθρώπους για να τους αποσπάσει ”ομολογία” οτι ήταν σώνει και καλά αιρετικοί.
Ο Πολάκης και οι φίλοι του στο κόμμα βεβαίως δεν θα απαντήσουν ποτέ οτι εννοούσαν τον τρίτο ”κουφοντίνειο” τρόπο εκκαθαρίσεως δημοσιογράφων και δικαστικών, αν και το προβεβλημένο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μπελαβίλας παραδέχθηκε οτι ο Πολάκης λέει φανερά ό’τι εμεις λέμε κρυφά.
Και αυτό όχι μόνον διότι οι εκλογές του 2023 είναι κοντά, αλλά και διότι μπορούν να παραπεμφθούν για το αδίκημα της παρότρυνσης σε φόνο ή και ως ηθικοί αυτουργοί αν όντως υπάρξουν φόνοι. Χιλιάδες όμως άλλοι αριστεροί, κρυβόμενοι πίσω από την ανωνυμία του Διαδικτύου δεν έκρυψαν (όπως πληροφορούμαστε από το ρεπορτάζ) οτι ο καλύτερος τρόπος απαλλαγής από κάθε ενοχλητικό είναι ο κουφοντίνειος και πίσω από αυτόν ο βελουχιώτικος. Νεοελληνική κατάντια.
Η χώρα δεν τελεί υπό κατοχή, ούτε σε κατάσταση εμφυλίου πολέμου. Παρόλα αυτά στο θολωμένο μυαλό πολλών αριστερών παλαιάς κοπής η ανταρσία του 1944-49 είναι ακόμη ένα κίνημα με ανεκπλήρωτους στόχους, επομένως μια υπόθεση ακόμη ανοικτή.
Όσο για την δράση των τρομοκρατών της 17 Νοέμβρη, αυτή είναι δικαιολογημένη και νομιμοποιημένη δεδομένου οτι ο ένοπλος αγώνας είναι απαραίτητη συνθήκη για την ανατροπή-καταστροφή της αστικής τάξης, όπως ρητά διατάζει από το Κομμουνιστικό Μανιφέστο ο Κάρολος Μαρξ. Είναι πραγματικά απίστευτο το πως επιζούν ακόμη στην Ελλάδα τέτοιες αντιλήψεις σε έναν κόσμο που τρέχει με φρενήρεις ταχύτητες, που αντιμετωπίζει άλλου είδους προκλήσεις και έχει αφήσει τον Κομμουνισμό πίσω του οριστικά και αμετάκλητα.
Χαρακτηριστικό είναι εδώ οτι όταν ανακοινώθηκε οτι θα επέμβει εισαγγελέας για τις δηλώσεις Πολάκη, έσπευσε ο βουλευτής του ΚΚΕ κ. Κατσώτης να δηλώσει από του βήματος Βουλής οτι ”με εισαγγελικές ενέργειες σε δηλώσεις τύπου Πολάκη ανοίγουν επικίνδυνες ατραποί”, χωρίς βεβαίως να καταδικάσει τις δηλώσεις του Πολάκη. Και γιατί αυτό; Προφανώς διότι συμφωνεί, αλλά και για να προλάβει τυχόν δικαστικές εμπλοκές σε ανάλογες δηλώσεις-παραινέσεις μελών του κόμματός του στο μέλλον.
Όσο για τον Αλέξη Τσίπρα, αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, το καλύτερο που θα έχει να κάνει εν όψει εκλογών και δεδομένου οτι χρειάζεται τις κεντρώες ψήφους όσο τις χρειάζεται και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, θα είναι να διαγράψει τον Παύλο Πολάκη και να καταδικάσει ρητώς και κατηγορηματικώς τις προτάσεις του όχι κρυβόμενος πίσω από ασαφείς διατυπώσεις του τύπου ”ο κ. Πολάκης παρεξέκλινε από τις αρχές του κόμματος”. 
Τελικά, πόσο ισχυρό είναι στο κόμμα αυτό το αρχέγονο 3%; Και ποιος θα τους πει οτι αντιλήψεις του τύπου ”την δεύτερη φορά θα καταλάβουμε τους αρμούς της εξουσίας” είναι καθαρός φασισμός ουδεμία θέση έχων στην σύγχρονη Ελλάδα και δεν θα γίνει ποτέ ανεκτός από την κοινωνία μας;
Ιωάννης Ξηρός
Ταξ|χος ε.α.
