Τον έλεγαν Αλεπού της Ερήμου. Ο Έρβιν Ρόμελ που είχε συνδέσει την καριέρα του με τις μεγάλες επιτυχίες του γερμανικού στρατού στη Μέση ανατολή και στο τέλος αναμείχθηκε σε μια συνωμοσία κατά του Χίτλερ είναι μια από τις αμφιλεγόμενες στρατιωτικές προσωπικότητες ίσως και όλων των εποχών. Έφυγε 14 Οκτωβρίου το 1944…
Μια επιστολή, γραμμένη από τον Μάνφρεντ Ρόμελ, γιο του στρατάρχη Έρβιν Ρόμελ, αποκαλύπτει τις τελευταίες ώρες του διαβόητου στρατιωτικού που έμεινε στην ιστορία ως η «Αλεπού της Ερήμου».
Η επιστολή έχει ημερομηνία 27 Απριλίου 1945, σχεδόν έξι μήνες μετά την αυτοκτονία του Ρόμελ, και ο νεαρός Μάνφρεντ αναγκάστηκε να τη συγγράψει μετά από την πίεση των Συμμαχικών Δυνάμεων στις οποίες ειχε παραδοθεί και οι οποίες είχαν νικήσει τον πόλεμο.
«Στις 12 το μεσημέρι ο πατέρας μου δέχτηκε στο σπίτι δυο στρατηγούς. Μετά από τρία τέταρτα της ώρας, ο πατέρας μου βγήκε από το δωμάτιο, λέγοντάς μου πως ο Αδόλφος Χίτλερ τού ειχε δώσει την επιλογή είτε να αυτοκτονήσει με δηλητήριο είτε να συλληφθεί και να προσαχθεί σε λαϊκή δίκη.
Δείτεκαι αυτά
Ο Χίτλερ τον διαβεβαίωσε πως, αν αποφάσιζε να θέσει ο ίδιος τέρμα στη ζωή του, θα φρόντιζε για την οικογένειά του. Μου ειπε αντίο, φορώντας τη στρατιωτική του ενδυμασία και μπήκε σ’ ένα αυτοκίνητο, μαζί με τους άλλους δυο στρατηγούς. Κάθισε στο πίσω κάθισμα και το αυτοκίνητο έφυγε.
Μετά από 15 λεπτά λάβαμε ένα τηλεφώνημα πως ο πατέρας μου ειχε πεθάνει από εγκεφαλική αποπληξία», γράφει η επιστολή του Μάνφρεντ Ρόμελ, που προσθέτει πως «κατά την τελευταία συζήτηση που είχα με τον πατέρα μου, μου ειχε πει πως ο Χίτλερ τον θεωρούσε ύποπτο για τη συμμετοχή του στην απόπειρα δολοφονίας εναντίον του [Φίρερ] στις 20 Ιουλίου [1944]».
Στις 20 Ιουλίου 1944 έγινε μια αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ από τον συνταγματάρχη Κλάους φον Στάουφενμπεργκ. Η Γκεστάπο, που ανέλαβε την εξιχνίασή της, θεώρησε πως αν και ο Ρόμελ δεν συμμετείχε στη συνωμοσία, κατόπιν θα συμμαχούσε με την ομάδα των αξιωματικών γύρω από τον φον Στάουφενμπεργκ, σε περίπτωση που ο Φίρερ έπεφτε νεκρός.
Ο Ρόμελ κατηγορήθηκε ότι γνώριζε τα σχέδια της απόπειρας και ο Χίτλερ του έστειλε δύο έμπιστους στρατηγούς τους με μια επιστολή του στο σπίτι του στο Χέρλινγκεν, δίνοντας του την εξής επιλογή: είτε να δεχθεί να περάσει από δημόσια δίκη, ενώπιον «λαϊκού δικαστηρίου», είτε να θέσει ο ίδιος τέρμα στη ζωή του, με αντάλλαγμα να μην αποκαλυφθεί μελλοντικά ο ρόλος του στη συνομωσία. Στις 14 Οκτωβρίου 1944 κατάπιε μια κάψουλα υδροκυανίου στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου και πέθανε μέσα σε πέντε δευτερόλεπτα.
O Ρόμελ στην Κρήτη
Σχετικά άγνωστες είναι οι στιγμές πάντως του Ρόμελ στην Κρήτη όπως έχει αποκαλύψει στην ‘ΠΑΤΡΙΣ’ ο σπουδαίος ερευνητής Γιώργος Καλογεράκης. Όπως γράφει:
“Ο Στρατάρχης Ρόμελ επισκέφτηκε την Κρήτη κατά την διάρκεια της Κατοχής δύο φορές. Τον Οκτώβρη του 1942 πηγαίνοντας να αναλάβει τη διοίκηση των δυνάμεων του άξονα στο Βορειοαφρικανικό Μέτωπο και το τελευταίο δεκαήμερο του Απριλίου 1943 με σκοπό να λάβει μέρος σε σύσκεψη ανωτέρων αξιωματούχων για το ενδεχόμενο απόβασης των Συμμάχων στο νησί.
Αν λάβουμε υπ’όψιν μας τις επιστολές 2η-3η και 4η που για πρώτη φορά έρχονται στη δημοσιότητα, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο ο Ρόμελ να επιθεώρησε και το Οχυρό Meullerberg στη Χερσόνησο Ηρακλείου.
Την απόβαση των συμμάχων περίμεναν οι Γερμανοί στα βόρεια παράλια της Κρήτης, εκεί που βρίσκονταν οι μεγαλύτερες πόλεις του νησιού, αλλά και παραλίες που επιτρέπουν στρατιωτική απόβαση, σε αντίθεση με τα νότια παράλια της Κρήτης που στο σύνολό τους είναι απόκρημνα και απαγορευτικά για αποβατικά σκάφη.
Δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας κι ένα άλλο στοιχείο. Ότι οι ανέκδοτες επιστολές στάλθηκαν στα χέρια του Γιάννη Δραμουντάνη-Στεφανογιάννη και Χριστομιχάλη Ξυλούρη στον Ψηλορείτη.
Το τελευταίο διάστημα, με την άδεια του Δημοτικού Συμβουλίου Ανωγείων μελέτησα το Αρχείο της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων με σκοπό την ανεύρεση στοιχείων για τη συγγραφή του βιβλίου μου για τον Μανόλη Σπιθούρη-Νταμπακομανόλη «Του Χάρου ο Μουσαφίρης»
Τις τέσσερις επιστολές έθεσαν στην διάθεση μου οι απόγονοι του Αρχηγού της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων Γιάννη Δραμουντάνη-Στεφανογιάνη τους οποίους ευχαριστώ μέσα από τις στήλες της εφημερίδας.
Μου ανέφεραν δε ότι τα πρωτότυπα τους βρίσκονται στο Κατοχικό Αρχείο της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων που προανέφερα, το οποίο με μεγάλη επιμέλεια ταξινόμησε και παρέδωσε στο Δήμο Ανωγείων ο κ. Μιχάλης Ξυλούρης “
http://www.cretalive.gr/history/view/oi-teleutaies-stigmes-mias-stratiwtikhs…alepous/279824
