Του Σάββα Καλεντερίδη
Η εμφάνιση της κρίσης το 2009 βρήκε την Ελλάδα απροετοίμαστη, με ένα πολιτικό σύστημα διεφθαρμένο και ανίκανο να προβλέψει και να διαχειριστεί, με πολιτικούς ανυπόληπτους, άλλους βουτηγμένους στη διαφθορά, άλλους συνεπαρμένους από ιδεοληψίες, από τον λαϊκισμό και τον οπορτουνισμό ή συνδυασμό όλων των ανωτέρω.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη στιγμή που θα έπρεπε να συνασπιστεί όλος ο κόσμος, κόμματα, πολιτικοί, πολίτες, διανοούμενοι, καλλιτέχνες και επιχειρηματίες, για να αντιμετωπιστεί η επερχόμενη κρίση, η οποία έμοιαζε και μοιάζει με πόλεμο, αφού τίθενται σε κίνδυνο πέρα από μισθολογικά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα, η κοινωνική συνοχή, ακόμη και η επιβίωση της χώρας και του έθνους, να φτάσουμε στην κατάσταση που βιώνουμε σήμερα.
Τη στιγμή που άλλες χώρες κατάφεραν σε μεγάλο βαθμό να ξεπεράσουν την κρίση, στην Ελλάδα η κρίση βαθαίνει με ευθύνες των πολιτών και των πολιτικών.
Τον πολιτικών γιατί δεν ενέπνευσαν την εθνική συναίνεση και των πολιτών γιατί παρασύρθηκαν από ανεύθυνους λαϊκιστές, δημαγωγούς και οπορτουνιστές.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την επιδείνωση της κρίσης, για να φτάσουμε σήμερα να οδηγούμαστε για πέμπτη φορά στις κάλπες μέσα σε 15 μήνες, καταρρακώνοντας την έννοια της δημοκρατίας και των εκλογικών διαδικασιών που προβλέπονται από το Σύνταγμα.
Πρόσωπα τραγικά, ανεπαρκή και επικίνδυνα για την επιβίωση της πατρίδας, πολιτικοί νάνοι και απατεώνες ολκής διέσυραν τη χώρα παγκοσμίως, επαιρόμενοι ότι με τον τρόπο αυτό έκαναν γνωστό το ελληνικό πρόβλημα.
Ανεύθυνοι πολιτικοί σαλτιμπάγκοι περιφέρουν το ανυπόληπτο πολιτικό πτώμα τους από κανάλι σε κανάλι, επιτιμώντας όσους αναρωτιούνται γιατί άλλη μια καταστροφική εκλογική διαδικασία, μετά το φιάσκο του δημοψηφίσματος, ότι φοβούνται τη λαϊκή ετυμηγορία.
Ενας πολιτικός παραλογισμός που τινάζει στον αέρα ό,τι έχει απομείνει όρθιο σε αυτήν τη χώρα.
Και όλα αυτά τη στιγμή που, πέραν του οικονομικού, έρχεται να απασχολήσει την πατρίδα μας και το μεταναστευτικό, που δημιούργησαν σε μεγάλο βαθμό η κυβέρνηση, ο παραιτηθείς πρωθυπουργός και η… αρμόδια (sic) υπουργός με τις ανευθυνότητες περί ανοιχτών συνόρων, οι οποίες κατέστησαν την Ελλάδα τον πιο δημοφιλή προορισμό των λαθρομεταναστών παγκοσμίως, πλήττοντας τον τουρισμό στα νησιά μας και οδηγώντας στην κατάλυση το κράτος και τις αρμόδιες διωκτικές και άλλες διοικητικές Αρχές.
Ομως, όπως όλοι οι οργανισμοί που φτάνουν στο έσχατο σημείο όταν αντιμετωπίζουν μια μείζονα απειλή, έτσι και η κοινωνία, το κράτος και οι πολίτες θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι το έθνος και η πατρίδα είναι σε μείζονα κίνδυνο και ότι ήλθε η ώρα να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να αναλογιστούμε το βάρος της ευθύνης που έχουμε, για να σταματήσουμε την καταστροφή και να σώσουμε την πατρίδα.
Η σύνταξη, ο ΕΝΦΙΑ, ο μισθός και τα όποια δικαιώματά μας έπονται και τη στιγμή αυτή προηγείται η επιβίωση της πατρίδας.
Γιατί, αν διαλυθεί η πατρίδα, δεν θα έχουν νόημα, δεν θα υφίστανται όλα τα άλλα.
Το πνεύμα της οργής και της εκδίκησης μας έφερε έως εδώ, με τη Βουλή να κατακλύζεται από απάτριδες, εθνομηδενιστές, πρώην καταληψίες και καταστροφείς της δημόσιας περιουσίας, διεφθαρμένους και διάφορα άλλα κατακάθια της κοινωνίας που πήραν τις τύχες της χώρας στα χέρια τους, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Ηλθε η ώρα, λοιπόν, να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να πράξουμε το καθήκον μας, για να σωθεί η χώρα.
Ασχέτως του πού θα ρίξουμε την ψήφο μας, να εκλέξουμε ικανούς και αδιάφθορους, και κυρίως αγνούς πατριώτες, και να απαιτήσουμε την επομένη των εκλογών να αναζητήσουν τη συναίνεση και τη συστράτευση, για να σωθεί η πατρίδα.
Πόλεμο έχουμε και σε καιρό πολέμου είναι ανεπίτρεπτο να τραβάει ένας εδώ κι άλλος εκεί.
Κόμματα, πολιτικοί και πολίτες να συστρατευτούμε για να σώσουμε την πατρίδα, με όποιο κόστος.
