Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκεται εκ νέου μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις για το Ιράν, καθώς ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει λάβει ανανεωμένο και διευρυμένο κατάλογο στρατιωτικών επιλογών, σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα των New York Times. Οι επιλογές αυτές περιλαμβάνουν, πέρα από αεροπορικά πλήγματα, επιδρομές ειδικών δυνάμεων και μυστικές επιχειρήσεις εντός ιρανικού εδάφους.
Αμερικανοί αξιωματούχοι αναφέρουν ότι οι προτάσεις υπερβαίνουν τα σενάρια που εξετάζονταν μέχρι πρόσφατα και εντάσσονται σε μια ευρύτερη στρατηγική πίεσης προς την Τεχεράνη. Στόχος της Ουάσινγκτον παραμένει αφενός η παρεμπόδιση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος και αφετέρου η αποδυνάμωση της πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας της χώρας, σε μια περίοδο που οι εσωτερικές διαδηλώσεις έχουν κατασταλεί βίαια.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, τα νέα σενάρια προβλέπουν ακόμα και άμεσες επιχειρήσεις αμερικανικών δυνάμεων σε επιλεγμένους στόχους στο εσωτερικό του Ιράν. Η αλλαγή του πλαισίου συνδέεται με την εκτίμηση ότι το καθεστώς της Τεχεράνης έχει προσωρινά επανακτήσει τον έλεγχο στο εσωτερικό, γεγονός που καθιστά δυσκολότερη την άσκηση πίεσης μόνο μέσω διπλωματικών ή οικονομικών μέσων.
Ο πρόεδρος Τραμπ ζητά από το Ιράν να προχωρήσει σε μόνιμο τερματισμό της προσπάθειας κατασκευής πυρηνικού όπλου, να περιορίσει δραστικά το βαλλιστικό του πρόγραμμα και να διακόψει κάθε υποστήριξη σε παραστρατιωτικές οργανώσεις που αποσταθεροποιούν τη Μέση Ανατολή. Στο επίκεντρο των αμερικανικών αιτιάσεων βρίσκονται οργανώσεις όπως η Χαμάς, η Χεζμπολάχ και οι Χούθι, τις οποίες η Ουάσινγκτον θεωρεί βασικούς μοχλούς ιρανικής επιρροής στην περιοχή.
Παρά τη σκληρή ρητορική, Αμερικανοί αξιωματούχοι τονίζουν ότι ο Τραμπ δεν έχει εγκρίνει ακόμη καμία στρατιωτική ενέργεια. Η διαρροή των σεναρίων στρατιωτικής δράσης εκτιμάται ότι λειτουργεί και ως μέσο ψυχολογικής πίεσης, με σκοπό να εξαναγκαστεί η Τεχεράνη σε διαπραγμάτευση. Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Άννα Κέλι, υπογράμμισε ότι ο πρόεδρος «ελπίζει να μη χρειαστεί καμία ενέργεια», προειδοποιώντας ωστόσο ότι ο χρόνος για συμφωνία δεν είναι απεριόριστος.
Στο πρόσφατο παρελθόν, η Ουάσινγκτον είχε εξετάσει στοχευμένα πλήγματα τόσο σε πυρηνικές εγκαταστάσεις όσο και σε συμβολικούς στόχους που συνδέονται με την καταστολή των διαδηλώσεων. Τα σχέδια αυτά πάγωσαν προσωρινά έπειτα από κινήσεις της Τεχεράνης για αναστολή μαζικών εκτελέσεων, αλλά και μετά από παρεμβάσεις συμμάχων των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.
Αναλυτές των New York Times επισημαίνουν ότι η προσέγγιση Τραμπ θυμίζει την τακτική πίεσης που είχε εφαρμοστεί στη Βενεζουέλα, όπου η μακρόχρονη στρατιωτική παρουσία λειτούργησε ως μοχλός εξαναγκασμού πολιτικών εξελίξεων. Ωστόσο, στην περίπτωση του Ιράν, η αμερικανική πλευρά εμφανίζεται επιφυλακτική ως προς το αν η Τεχεράνη θα αποδεχθεί όρους που ουσιαστικά θα περιόριζαν δραστικά την περιφερειακή και στρατιωτική της ισχύ.















