«Εμπεδώνοντας Διαρκή Σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο : Δημιουργία Στρατηγικών Συνεργασιών»
….Η σημερινή γεωπολιτική κατάσταση στην περιοχή μας είναι ιδιαίτερα δύσκολη και τα τελευταία χρόνια η Ανατολική Μεσόγειος έχει μετατραπεί σε πεδίο μιας επιθετικά κλιμακούμενης αναθεωρητικής τουρκικής πολιτικής που έχει φτάσει πλέον να απειλεί την εθνική κυριαρχία και των δύο χωρών….
..Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η διεθνής κοινότητα καθώς και η Ελλάδα και η Κύπρος προσπαθούν να αποφύγουν την αντιπαράθεση και εργάζονται για την εδραίωση της ασφάλειας και της σταθερότητας καταβάλλοντας κάθε προσπάθεια για να εδραιώσουν αυτή τη σταθερότητα σε μια μόνιμη μορφή.
Για να περιγράψουμε αυτές τις προσπάθειες σταθεροποίησης, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να δούμε την ευρύτερη εικόνα. Οι δυτικές δημοκρατίες καθώς και οι διεθνείς οργανισμοί όπως το ΝΑΤΟ ή η ΕΕ, έχουν τρεις πυλώνες στις στρατηγικές τους για να αντιμετωπίζουν κρίσιμες καταστάσεις.
Είναι τα λεγόμενα τρία (3) D από τα αρχικά των αντίστοιχων αγγλικών λέξεων:Deterrence – Defence – Dialogue. Είναι ένας διεθνής μνημονικός κανόνας για τους τρεις πυλώνες που είναι: Αποτροπή – Άμυνα – Διάλογος.
Η Αποτροπή και η Άμυνα είναι δύο πυλώνες που, εάν είναι αρκετά ισχυροί, θα οδηγήσουν τελικά στον τρίτο, σε μια διαδικασία Διαλόγου και αυτό τελικά θα συμβάλει στη σταθερότητα.
Όλοι γνωρίζουμε τις προσπάθειες τόσο της ελληνικής όσο και της κυπριακής κυβέρνησης για την ενίσχυση και την ενίσχυση των αεροπορικών και ναυτικών δυνατοτήτων. Πίσω από αυτό βρίσκεται η προσπάθεια αποκατάστασης της ασφάλειας και της σταθερότητας με βάση την αποκατάσταση της στρατιωτικής ισορροπίας στην περιοχή, για να αντισταθμίσουμε στην τουρκική επιθετική και αναθεωρητική πολιτική.
Τα αναθεωρητικά κράτη όπως η Τουρκία με μια συνεχή πολιτική προβολής Σκληρής Ισχύος προτιμούν να υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους με λύσεις μηδενικού αθροίσματος αντί για λύσεις αμοιβαίου κέρδους που είναι διεθνώς αποδεκτές. 
Η ανάγκη διατήρησης και ενίσχυσης των εθνικών στρατιωτικών δυνατοτήτων που είναι απαραίτητες για την πρόληψη κρίσεων και την αντιμετώπιση κλιμακούμενων απειλών, σε συνδυασμό φυσικά με έντονη και επιτυχημένη διπλωματική δραστηριότητα, οδήγησαν την Ελλάδα να αγοράσει ή να βελτιώσει αεροπορικά και ναυτικά οπλικά συστήματα από τη Γαλλία και τις ΗΠΑ.
Ήταν απαραίτητα για την αποτροπή και την άμυνά μας. Είχε επίσης σαν αποτέλεσμα και οι δύο χώρες να υπογράψουν διάφορες Συμφωνίες με γειτονικές χώρες, εταίρους ή συμμάχους, με πιο αξιόλογες τις Συμφωνίες Αμυντικής Συνεργασίας που υπέγραψε η Ελλάδα με τη Γαλλία και τις ΗΠΑ…
…Ο τρίτος πυλώνας, ο Διάλογος, είναι το απαραίτητο συστατικό κάθε στρατηγικής σε όλες τις φάσεις, με διαχρονική διάρκεια. Ο διάλογος περιλαμβάνει όχι μόνο προσωπικές επαφές της ηγεσίας ή στρατηγική επικοινωνία, αλλά και κάθε είδους διαπραγματεύσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών. 
Περιλαμβάνει επίσης την ακλόνητη δέσμευση και προσήλωση των χωρών στο Διεθνές Δίκαιο και στους Διεθνείς Οργανισμούς, Διεθνή Δικαστήρια και Θεσμούς.
Ο Διάλογος και όλες αυτές οι διαδικασίες εξεύρεσης λύσης δεν θα ξεκινήσουν έναντι των αναθεωρητικών κρατών, εάν η Αποτροπή και η Άμυνα δεν είναι επιτυχώς διαρκώς παρούσες, με βάση τις απαιτούμενες στρατιωτικές δυνατότητες. Όσοι έχουν διαφορετική άποψη πλανώνται…..
Η άρνηση του Διαλόγου είναι ασυμβίβαστη με τις δυτικές πολιτικές αξίες και τη δυτική πολιτική κουλτούρα και μια τέτοια θέση ή δράση είναι εντελώς απαράδεκτη για το δυτικό πολιτικό «οικοσύστημα» ανεξάρτητα από την αποτελεσματικότητα ή τη φύση της….. Ελλάδα και Κύπρος παραμένουν πάντα ανοιχτές σε κάθε μορφή πολιτικού και γόνιμου Διαλόγου.
Αλλά αυτό είναι μόνο ένα μέρος των προσπαθειών για σταθερότητα στην περιοχή. Υπάρχουν κάποιες συντονισμένες και καλά ενορχηστρωμένες πρωτοβουλίες τόσο της Ελλάδας όσο και της Κύπρου, καθώς αποτελούν παράδειγμα για το πώς η βιώσιμη, και διαρκής σταθερότητα πρέπει να οικοδομηθεί.
Περιλαμβάνουν όχι μόνο ενέργειες στον τομέα της άμυνας, όπως έχει ήδη εξηγηθεί, αλλά και δράσεις παράλληλες και συμπληρωματικές στον τομέα της μεταφοράς της ενέργειας………
….Σε έναν τέλειο κόσμο, κάθε έθνος στην Ανατολική Μεσόγειο θα έβλεπε τα προφανή πλεονεκτήματα. Θα επιδίωκαν να συμμετάσχουν σε τέτοιου είδους διεθνή συνεταιριστικά σχήματα, προσφέροντας το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα. Δυστυχώς αυτό δεν ισχύει για όλες τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου.
Η Ελλάδα και η Κύπρος μαζί με άλλες χώρες που σκέφτονται κατά τον ίδιο τρόπο, παρέχουν την απαραίτητη διεθνή δικτύωση που θα εδραιώσει τη σταθερότητα και την ασφάλεια σε μια προσπάθεια να προσφέρουν πλούτο και ευημερία στους πολίτες τους. Αυτό θα ίσχυε για τα κράτη που νοιάζονται για τους λαούς τους.
Αυτό θα ίσχυε για κράτη που ενεργούν με βάση το διεθνές δίκαιο όπως εμείς και οι σύμμαχοι, εταίροι και φίλοι μας. Οι συνεχείς προβολές στρατιωτικής ισχύος και απειλές από έναν από τους Συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ, την Τουρκία, δεν είναι συμβατές με αυτές τις ειρηνικές πολιτικές και δεν προάγουν την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή.
Δεν μπορώ να σκεφτώ ισχυρότερο θεμέλιο σταθερότητας από την ασφάλεια, την πρόοδο και την ευημερία των ανθρώπων γειτονικών, ειρηνευτικών αλλά υπερήφανων και κυρίαρχων κρατών που σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο και με πολιτιστικές και εμπορικές σχέσεις μετρημένες σε χιλιετίες.
Αυτό είναι που σταθεροποιεί την ασφάλεια και τη σταθερότητα μακροπρόθεσμα. Αυτό προσπαθούμε να επιτύχουμε στην Ανατολική Μεσόγειο και η Τουρκία πρέπει να το κατανοήσει και να συμμετάσχει πρόθυμα και εθελοντικά σε αυτές τις προσπάθειες, με σαφή, πολιτισμένο και συνεργατικό τρόπο. 
Παραμένω αισιόδοξος ότι στο μέλλον θα το κάνει και τότε θα είναι ευπρόσδεκτοι αρκεί να αποφασίσουν να παίξουν το διεθνές «παιχνίδι» με βάση ειρηνικούς και πολιτικά αποδεκτούς όρους στηριγμένους στο Διεθνές Δίκαιο (και το Δίκαιο της θάλασσας).
Η πλήρης ομιλία στα αγγλικά όπως εκφωνήθηκε, και η μετάφραση της στα ελληνικά:
Δείτεκαι αυτά
