Tου Π. Λιβανίδης
Στο Βατερλώ οι Ενωμένες Δυνάμεις της Ευρώπης ( Αγγλία , Πρωσία , Αυστρία , Ρωσία ) , νικούσαν κατά κράτος τον Ναπολέοντα της επαναστατικής Γαλλίας.
Αμέσως μετά η απολυταρχική Ευρώπη προσπάθησε να περιχαρακωθεί , από τις νέες ιδέες φιλελευθεροποίησης της Γαλλικής Επανάστασης, με τη Συνθήκη των Παρισίων ( 14/26 Σεπτεμβρίου 1815 ) , δημιουργώντας την περίφημη « Ιερά Συμμαχία ».
Οι « αδελφοποιημένες » Ευρωπαϊκές Αυτοκρατορίες δεσμεύονταν ότι με το στρατό τους θα κατέπνιγαν κάθε επαναστατική κίνηση που θα ξεσπούσε στη Γηραιά Ήπειρο , προκειμένου να αποκαταστήσουν την καθεστηκυία τάξη των συμφερόντων τους.
Δείτεκαι αυτά
Πρωτοστάτης για τη δημιουργία της « Ιεράς Συμμαχίας » ο Αυστριακο-Γερμανός Εβραϊκής καταγωγής Κλέμενς φον Μέττερνιχ , που υπήρξε υπουργός εξωτερικών της τότε Αυστριακής Αυτοκρατορίας , και είχε εμμονή με την επιβολή μιας « Διεθνούς Νομιμότητας ».
Υπήρξε ο θεμελιωτής της συγκεκριμένης έννοιας . Ονειρευόταν την ίδρυση μιας Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Αυτοκρατόρων και Βασιλέων , που θα συγκροτούσαν την επίγεια « νομιμότητα » , γι΄ αυτό και ταυτίστηκε στη συνείδηση του κόσμου με τον φεουδαρχισμό. Στο τέλος εναντίον του ξεσηκώθηκε και ο λαός της Αυστρίας , περικυκλώνοντας με έξαλλη οργή την καγκελαρία στη Βιέννη. Σώθηκε την τελευταία στιγμή διαφεύγοντας στην Αγγλία. 
Βατερλώ στην Ευρωζώνη ;
Η « Ιερά Συμμαχία » σήμερα μπορεί να λέγεται « Ενωμένη Ευρώπη » και κάποιος σύγχρονος φον Μέττερνιχ εκ Γερμανίας να θέλει να επιβάλει στους Ευρωπαϊκούς λαούς μια « διεθνή νομιμότητα » τάξης , όπως την αντιλαμβάνεται αυτός και κατά πως βολεύει και εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κράτους του.
Μπορεί βέβαια να μην χρησιμοποιεί προς το παρόν στρατό για να επιβάλει τις θελήσεις του , αλλά πιο σύγχρονες μεθόδους όπως τον οικονομικό στραγγαλισμό και τις ψυχολογικές επιχειρήσεις , το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα ωστόσο είναι το ίδιο.
Μόνο που οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί. Δεν είναι οι άλλοι λαοί κατώτεροι που πρέπει να ζουν άθλια , μόνο για να παράγουν και να καταναλώνουν προς όφελος των διεφθαρμένων εταιρειών του Βορρά και μιας Γερμανίας που ξεχνά τα δάνεια που χρωστά και τις αποζημιώσεις που έπρεπε να δώσει για τα μεγάλα αιματοκυλίσματα και καταστροφές που έχει κάνει σε δυο Παγκοσμίους Πολέμους.
Υποκριτικά κάνει πως ξεχνά αυτά που δεν την συμφέρουν , δημιουργεί οικονομικούς « κανόνες Προκρούστη » οι οποίοι βολεύουν μόνο τη δική της οικονομία καταστρέφοντας τις άλλες και μετά μιλάει για « ευρωπαϊκή αλληλεγγύη » και επιβολή « νομιμότητας » !
H Ευρώπη σήμερα μιλάει για μια πτώχευση της Ελλάδος. Για ένα Βατερλώ της Ελληνικής οικονομίας και της Ελληνικής κυβέρνησης.
Μήπως όμως θα πρέπει να μιλάμε για ένα Βατερλώ της Ευρωζώνης και των λάθος δομών της ;
Ένα Βατερλώ μιας σύγχρονης « Ιεράς Συμμαχίας » της οποίας η αποκαθήλωση της ξεκινά και πάλι από την Ελλάδα ;
