Η νέα εποχή των μαζικών μη επανδρωμένων επιθέσεων —φθηνά, αναλώσιμα UAVs από κόντρα πλακέ και αφρό— φέρνει νέες προκλήσεις σε ΝΑΤΟ και χώρες της Ευρώπης. Το πρόβλημα έγινε ωμό αυτόν τον μήνα, όταν δεκάδες drones διείσδυσαν στον εναέριο χώρο συμμάχων, υποχρεώνοντας την Ατλάντικη Συμμαχία να χρησιμοποιήσει μαχητικά F-35 και ακριβά πυραυλικά συστήματα για να απαντήσει.
Η απάντηση που έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος είναι το λέιζερ: όπλα που «καίνε» την αεροπορική πλαστική ή τα ηλεκτρονικά των UAVs, με κόστος λειτουργίας πολύ χαμηλότερο από έναν πύραυλο. Το σύστημα της αυστραλιανής Electro Optic Systems —ένα λέιζερ περίπου 100 κιλοβάτ, με το παρατσούκλι «Απόλλων»— υπόσχεται ρυθμούς αναχαίτισης έως και 20 drones το λεπτό και κόστος κάτω από 10 σεντς ανά βολή (συνολικό κόστος πυροδότησης / λειτουργίας).
Το κόστος απόκτησης δεν είναι ασήμαντο — γύρω στα 83 εκατ. δολάρια με εξοπλισμό, ανταλλακτικά και εκπαίδευση — αλλά σε σύγκριση με εκατομμυριούχους πυραύλους που σήμερα καταναλώνονται κατά κύματα για να αναχαιτίσουν φτηνά UAVs, το οικονομικό επιχείρημα είναι ισχυρό. Το «Απόλλων» συγκρίνεται σε επίπεδο ισχύος με το ισραηλινό Iron Beam και αναμένεται να αρχίσει να παραδίδεται σε ευρωπαϊκό μέλος του ΝΑΤΟ έως το 2028.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ εργάζονται σε ακόμα πιο ισχυρά λέιζερ —σχέδια για όπλα της τάξης του 1 MW— με στόχο στο μέλλον να αντιμετωπίζουν ακόμη και βαλλιστικούς πυραύλους και υπερηχητικά όπλα. Σήμερα όμως, οι 100 kW λέιζερ που στοχεύουν στα drones είναι το πιο ρεαλιστικό «εργαλείο» για την αντιμετώπιση των ορδών.
Τι αλλάζει στο πεδίο:
Δείτεκαι αυτά
-
Ταχύτητα αντίδρασης και χαμηλό μεταβλητό κόστος βολής — κρίσιμο όταν έρχονται κύματα 100+ UAVs.
-
Πολυεπίπεδη άμυνα: τα λέιζερ συμπληρώνουν ηλεκτρονικά αντίμετρα και κινητικά συστήματα, όχι υποκαθιστούν.
-
Αποτροπή κόστους για τον επιτιθέμενο: όταν το κόστος της επίθεσης αυξάνεται (και η αποδοτικότητα πέφτει), μειώνεται και η ελκυστικότητα της τακτικής mass-drone.
Προκλήσεις που παραμένουν:
-
Απόδοση υπό κακές καιρικές συνθήκες (βροχή, ομίχλη, σκόνη).
-
Εφοδιαστική και συντήρηση: απαιτούνται ενεργειακές πηγές και υποδομές μεγάλης ισχύος.
-
Νομικά και επιχειρησιακά ζητήματα για χρήση «εντός» και «έξω» από αστικές περιοχές.
Συμπέρασμα: το «Απόλλων» και τα ανάλογα λέιζερ δεν είναι μαγική λύση, αλλά είναι το πιο ρεαλιστικό εργαλείο για το κόστος-κόντρα-σε-πλήθος που απαιτούν οι σύγχρονες αεροπορικές απειλές. Για χώρες όπως η Ελλάδα και το ΝΑΤΟ, η επένδυση σε τέτοια συστήματα σε συνδυασμό με ηλεκτρονικά και φθηνά αναχαιτιστικά drones μπορεί να αποδειχθεί αποφασιστικής σημασίας.
