Δωρεά στο Πολεμικό Μουσείου …Γκραβούρες με θέμα τις Μάχες του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Λουδοβίκου IVX, τού Βασιλιά Ηλίου) Charles Le Brun (1619-1690).

Ήδη οι γκραβούρες έλαβαν τήν θέση τους στόν εκθεσιακό χώρο τού ΠΜ (στήν αίθουσα τού Μεγάλου Αλεξάνδρου) πλάϊ στούς υπάρχοντες

πίνακες/σχεδιαγράμματα με τήν ανάλυση τών αντιστοίχων μαχών.

Είναι πράγματι μία γενναιόδωρη προσφορά τού συλλέκτου κ. Θεοδώρου Ντατσοπούλου & τόν ευχαριστούμε θερμά εκτός τών άλλων γιά τήν ευγένειά του & τήν ταπεινότητα πού τόν διακρίνει.

Χάρη στήν συλλογική προσπάθεια όλων τών μελών τού ΔΣ απεκτήθη η δέουσα εμπιστοσύνη στο Πολ.Μουσείο & σχεδόν καθημερινά έρχονται αξιόλογα κειμήλια & έργα.
————————————-

Ο Gérard Audran (1640-1703),ήταν Γάλλος χαράκτης της οικογένειας Audran, ο τρίτος γιος του Claude Audran.

Γεννήθηκε στη Λυών και διδάχθηκε τις πρώτες αρχές σχεδιασμού και χάραξης από τον πατέρα του.Aκολουθώντας το παράδειγμα του αδελφού του, πήγε στο Παρίσι για να τελειοποιηθεί στήν τέχνη του.
Το 1666 κατέλαβε με τα έργα του την πρώτη θέση τών χαρακτών στο Παρίσι.Την επόμενη χρονιά πήγε στην Ρώμη, έμεινε γιά τρία χρόνια, όπου χάραξε πολλές χαλκογραφίες.

Με την επιστροφή του, στό Παρίσι ο Gérard Audran ορίστηκε επίσημος χαράκτης τού βασιλιά, από τον οποίο εισέπραξε μεγάλη βοήθεια καί ενθάρρυνση.
Το έτος 1681 εισήχθη στο συμβούλιο της Βασιλικής Ακαδημίας.

Τα χαρακτικά του «Le Bruns Battles of Alexander» θεωρούνται τα καλύτερα των πολυάριθμων έργων του.
Ο Gerard δημοσίευσε το 1683 ένα έργο με τίτλο «Les Proportions du corps humain mesurés sur les plus belles figures de l’antiquité»

Πέθανε στο Παρίσι τό 1690.

Charles Le Brun, (Παρίσι 1619-1690)
Γάλλος ζωγράφος.
Ήταν μαθητής του Φρανσουά Περιέ και του Σιμόν Βουέ και συμπλήρωσε την καλλιτεχνική του εκπαίδευση στη Ρώμη την περίοδο 1642-46.

Η σταδιοδρομία του σταθεροποιήθηκε μετά την επιστροφή του στο Παρίσι χάρη στις πολυάριθμες παραγγελίες (εργασίες στο μέγαρο Λαμπέρ,

1650· πύργος του Βο λε Βικόντ, 1658 και έπειτα) και στη θέση του στην Ακαδημία που ο ίδιος ίδρυσε μαζί με δώδεκα άλλους καλλιτέχνες το 1648.

Αργότερα, ο Le Brun εξελίχθηκε στον εκπρόσωπο των ζωγραφικών αντιλήψεων της Αυλής του Λουδοβίκου ΙΔ’ και συγκέντρωσε τα αξιώματα

του πρώτου ζωγράφου του βασιλιά, του διευθυντή της βιοτεχνίας των Γκομπλέν και της βασιλικής βιοτεχνίας των επίπλων του Στέμματος,

καθώς και του προέδρου της Ακαδημίας.

Εργάστηκε κυρίως για την Αυλή (διάκοσμος του ανακτόρου των Βερσαλιών, 1671 σκηνές από τη ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου εκτελεσμένες

 για τον βασιλιά, 1661 και έπειτα) και είχε για τα μεγάλα έργα πολλούς συνεργάτες.

Η τεχνοτροπία του εμφανιζόταν επηρεασμένη από τον κλασικισμό του Πουσέν και τον ρωμαϊκό μανιερισμό, ενώ παρουσίαζε ίχνη έμπνευσης

και από τη ζωγραφική του Ρούμπενς.