“Επέστρεψε “ένας ακόμη Αγνοούμενος της εισβολής του 74

Ο Ευάγγελος Ευαγγέλου γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1954 στη Λευκωσία. Μετά τις σχολικές του σπουδές, το 1972 κατετάγη στην Εθνική Φρουρά. Ολοκλήρωσε τη βασική εκπαίδευση με τον βαθμό του Λοχία και τοποθετήθηκε στο 70 Τάγμα Μηχανικού, το οποίο είχε ως έδρα το Στρατόπεδο BMH στη Λευκωσία.

Τους πρώτους μήνες του 1974, το προσωπικό του Τάγματος, σχεδόν στο σύνολό του, απασχολήθηκε με την ανέγερση του Κέντρου Παραθερισμού Αμμοχώστου.

Από τον Απρίλιο και εντεύθεν, μετά από οδηγίες που δόθηκαν από τη Διοίκηση Μηχανικού του ΓΕΕΦ, πραγματοποιήθηκε εκπαίδευση στα αντικείμενα του ναρκοπολέμου, των καταστροφών και της οργάνωσης εδάφους, με παράλληλη, μεταξύ άλλων, εκτέλεση αναγνωρίσεων σε δρομολόγια κίνησης, σε χώρους ναρκοθέτησης και στρώσης ναρκοπεδίων και καταγραφή των χώρων αποθήκευσης των ναρκών.

Το βράδυ της 19^ης Ιουλίου 1974, μια μέρα πριν την έναρξη της τουρκικής εισβολής, από την πλατεία του Τάγματος, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το μνημείο ηρώων του 70 Τάγματος Μηχανικού, μετά από διαταγή που έλαβε η Μονάδα αναχώρησαν τρεις πολεμικές αποστολές.

Διμοιρία του 1^ου Λόχου, με επικεφαλής τον Υπολοχαγό Ευστράτιο Κατσουλώτο, μετέβη στην περιοχή Πεντάγυιας – Μόρφου – Λεύκας και αφού έστρωσε αριθμό ναρκοπεδίων επέστρεψε στην έδρα του Τάγματος.

Ο 2^ος Λόχος, με επικεφαλής τον Υπολοχαγό Ηλία Παπανίκο μετέβη στην περιοχή Αμμοχώστου, όπου υπό την 1^η Ανωτέρα Τακτική Διοίκηση έστρωσε στο παραλιακό μέτωπο Αμμοχώστου – Τρικώμου ναρκοπέδια συνολικού μετώπου 4 περίπου χιλιομέτρων.

Διμοιρία του Λόχου Διοικήσεως, με επικεφαλής τον Υπολοχαγό Παναγιώτη Παναγόπουλο μετέβη στην Κερύνεια, υπό τη Διοίκηση του 3^ου Τακτικού Συγκροτήματος.

Η Διμοιρία, παραδόξως, αντί να διαταχθεί να προχωρήσει σε ναρκοθέτηση του παραλιακού μετώπου Πέντε και Έξι Μίλι, έλαβε διαταγή στρώσης δύο ναρκοπεδίων στις ακτές Ακαπούλκο και Παχύαμμος και συμμετείχε σε αποστολές πεζικού, εκτελώντας ενέδρες στο Τέμπλος και στο Στρατόπεδο του 251 Τάγματος Πεζικού, δυτικά της Κερύνειας.

Ακολούθως, έστρωσε μεγάλο αριθμό ναρκοπεδίων από τον Άγιο Επίκτητο μέχρι την Μια Μηλιά, και παράλληλα προετοίμασε καταστροφές στο οδικό δίκτυο Λευκωσίας – Κερύνειας, στην περιοχή Κλεπίνης και στον ορεινό δρόμο του Βουφαβέντο στον Πενταδάκτυλο.

Τα δύο πρώτα τμήματα, μετά τις πρώτες αποστολές επέστρεψαν στην έδρα του Τάγματος, ανέλαβαν αποστολές ναρκοθετήσεων δρομολογίων στο δυτικό μέτωπο και εξουδετέρωσης μη εκραγέντων βλημάτων στην πρώτη γραμμή του μετώπου στην περιοχή Λευκωσίας.

Στις 5 Αυγούστου, Λόχος Μηχανικού με επικεφαλής τον Υπολοχαγό Κατσουλώτο μετέβη στην περιοχή Λαπήθου – Καραβά για εκτέλεση, υπό το φως της ημέρας, αποστολής στρώσης ναρκοπεδίου. Μια αποστολή η οποία, κατέληξε δυστυχώς σε τραγωδία.

Παρότι το ναρκοπέδιο στρώθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου μέχρι το βράδυ της 5^ης Αυγούστου, το προσωπικό του Λόχου έλαβε διαταγή να παραμείνει μπροστά από τις γραμμές της Εθνικής Φρουράς και σε απόσταση αναπνοής από τα τουρκικά στρατεύματα, για να συνεχίσει την αποστολή του την επόμενη ημέρα.

Η απόφαση αυτή αποδείχθηκε μοιραία.

Το πρωινό της 6^ης Αυγούστου, ανήμερα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, ο τουρκικός στρατός, ο οποίος το προηγούμενο διάστημα ασχολήθηκε με τη συσσώρευση προσωπικού και μέσων στην περιοχή, εκτόξευσε ισχυρή επίθεση κατά των δυνάμεων της Εθνικής Φρουράς.

Από το προσωπικό του Λόχου Μηχανικού που βρισκόταν στην περιοχή, μετά από συγκλονιστικές εκ του συστάδην μάχες μέχρις εσχάτων, μαζί με τις υπόλοιπες ισχνές δυνάμεις της Εθνοφρουράς, μόνο οι 22 από τους 53 άνδρες κατάφεραν, κολυμπώντας ορισμένοι, αβοήθητοι και με κάθε διαθέσιμο τρόπο να διαφύγουν και να σωθούν.

Οι υπόλοιποι 31, δεν κατάφεραν να επιστρέψουν.

Τα ονόματα αρκετών εξ αυτών, μέχρι πρότινος και αυτό του Ευάγγελου, περιλαμβάνονται ακόμα στον κατάλογο των αγνοουμένων της τουρκικής εισβολής.

Εκεί όπου για πενήντα χρόνια συνεχίζει να τελείται η πιο θλιβερή πτυχή του δράματος που στιγμάτισε την Κύπρο το καλοκαίρι του 1974.

Εκεί όπου για πενήντα χρόνια ηχεί ακατάπαυστα ο φορτισμένος ύμνος της απώλειας, της αβεβαιότητας και της ανείπωτης θλίψης.

Εκεί όπου για πενήντα χρόνια τελείται μια ατέρμονη μάχη αναζήτησης και διακρίβωσης της τύχης των αγνοουμένων μας.

Λοχία Μηχανικού Ευάγγελε Ευαγγέλου,

Ο κύκλος της αβεβαιότητας και του δράματος που βίωσε η οικογένειά σου, σήμερα κλείνει οριστικά.

Σε αποχαιρετούμε και σε ξεπροβοδίζουμε στο τελευταίο σου ταξίδι.

Εκεί που θα ανταμώσεις τη μάνα και τον πατέρα σου. Αυτούς, που μαζί με τ’ αδέρφια σου, για δεκαετίες ξημεροβραδιάζονταν αγωνιώντας και προσμένοντας την επιστροφή σου.