Κάποιοι είχαν αφήσει τα “Ελληνικά P-3Β Orion ” να σαπίζουν …Γιατί ;

Του Γιάννη Κοκκινίδη ….

(5 Ιουλίου του 2014..Επειδή κάποιοι ξεχνάνε !)

Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση  για την «ανάσταση»  των δύο από τα έξι, αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας P-3B Orion της Πολεμικής Αεροπορίας τα οποία θα είναι το «μακρύ του χέρι» του Αρχηγείου Στόλου.

Τα συγκεκριμένα αεροσκάφη αποτελούσαν ένα ισχυρό όπλο για το Πολεμικό Ναυτικό στο Αιγαίο, αλλά τα τελευταία χρόνια ήταν παρατημένα στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας και ρήμαζαν… 

Κάποιοι κύκλοι του υπουργείου Άμυνας, μέχρι πριν από μερικά χρόνια, τα θεωρούσαν παλιά (με ποιανού εισήγηση άραγε . Υποστήριζαν  ότι έπρεπε να αντικατασταθούν με καινούργια και όχι να εκσυγχρονιστούν(!). 

Η οικονομική κρίση αλλά ίσως και μία πιο ώριμη  σκέψη αναθεώρησαν αυτό που μέχρι πρόσφατα λέγονταν.

Τα αεροσκάφη υπάρχουν  και με έναν καλό  εκσυγχρονισμό στις συσκευές που φέρουν μπορούν να αναλάβουν και πάλι δράση αποτελώντας πολύ ισχυρή δύναμη στο Αιγαίο αυτή τη φορά. Για τα ελληνικά P-3B Orion υπάρχει και μία  αποθήκη  γεμάτη ανταλλακτικά  αξίας 50 εκ. δολ . που προορίζονταν για τα …σκουπίδια.

Ο αρχηγός ΓΕΝ ο αντιναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης   επισκέφτηκε τη βάση της στην Ελευσίνα προκειμένου να δει προσωπικά ο ίδιος πως προχωράει η όλη προσπάθεια και να δώσει κατευθύνσεις.

Οι αποστολές που αναλαμβάνουν τα P-3B Orion είναι ανθυποβρυχιακός πόλεμος, θαλάσσια έρευνα – επιτήρηση, εντοπισμός εχθρικών μονάδων επιφανείας , υποστήριξη φίλιων ναυτικών δυνάμεων ενώ μπορούν να αναλάβουν ακόμα και αποστολές εξουδετέρωσης εχθρικών δυνάμεων επιφανείας με την κατάλληλη διαμόρφωση που μπορεί να γίνει σε αυτά.

Η τελευταία αποστολή των  P-3B Orion του Ελληνικού Αρχηγείου Στόλου  ήταν στις 22 Σεπτεμβρίου του 2009 ,αν και πολύ νωρίτερα, είχαν αφεθεί ως πεπαλαιωμένα να σκουριάζουν. 

Ποια είναι τα  P-3B Orion Το Ρ-3Β Orion είναι τετρακινητήριο αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας μεγάλης εμβέλειας. Η ακτίνα δράσης του είναι 9.000 χλμ. Μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα έως 745km/h και να επιχειρεί από τα 12.500 μέτρα.

Αποστολή του είναι ο εντοπισμός πλοίων, υποβρυχίων και ναρκών. Είναι Αμερικανικής κατασκευής και παρόλο που η παραγωγή του ξεκίνησε στη δεκαετία του 60 εξακολουθεί να είναι από το πιο αξιόπιστο αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας.

Τα Ελληνικά Ρ-3 παρελήφθησαν μεταχειρισμένα από τις ΗΠΑ, 6 αεροσκάφη το διάστημα 1996-1997 και αντικατέστησαν τα HU-16B Albatross. Φέρουν παραλλαγή χρώματος γκρι.

Επανδρώνονται από μεικτά πληρώματα του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας.

Πως θα γίνει η «ανάσταση» τους

Δύο από τα έξι P-3B επελέγησαν για άμεση επαναφορά σε πτήσιμη κατάσταση ,με τον εξοπλισμό τους να παραμένει αρχικά ως έχει. Αυτά θα αποτελέσουν την ενδιάμεση λύση μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες αναβάθμισης στα άλλα τέσσερα αεροσκάφη του τύπου. Οι εργασίες θα περιλαμβάνουν επιθεώρηση και συντήρηση εργοστασιακού επιπέδου καθώς και επέκταση του ορίου ζωής στις 15.000 ώρες πτήσης. Αυτό θα απαιτήσει και την αντικατάσταση των επιφανειών του εσωτερικού και του συνόλου του εξωτερικού τμήματος της πτέρυγας όπως επίσης και των ουραίων οριζόντιων πτερυγίων, από νέα. Τέλος, θα τοποθετηθεί νέος εξοπλισμός αποστολής που θα αντικαταστήσει στο σύνολό του τον ήδη υπάρχοντα που είναι απαρχαιωμένος

. Και αυτές οι εργασίες αναμένεται να πραγματοποιηθούν στην ΕΑΒ και όχι στις ΗΠΑ όπως προέβλεπε η αρχική πρόταση. Το κόστος της ανακατασκευής και των δομικών εργασιών που απαιτούνται υπολογίζεται να  φτάσει τα 60 εκατ. ευρώ.

«Καρδιά» και «μυαλό» του νέου εξοπλισμού που θα εγκατασταθεί στα 4 αεροσκάφη προβλέπεται να είναι το, εγχώριας ανάπτυξης, σύστημα αποστολής Mission Integration & Management System. Αυτό θα διασυνδέει  το σύνολο των αισθητήρων, των ζεύξεων, των οπλικών συστημάτων και των διαφόρων λοιπών υποσυστημάτων του αεροσκάφους προσφέροντας στον επικεφαλής του πληρώματος αποστολής μια ενιαία και ολοκληρωμένη εικόνα της τακτικής κατάστασης.  Το σύστημα αυτό θα υποστηρίζεται και από επίγειο σταθμό.

Εξετάζεται επίσης να τοποθετηθούν σε αυτά, νέο ραντάρ έρευνας, καθώς επίσης  και ένας πυργίσκος αισθητήρων.

Μπορούν να εφοδιαστούν και με φωτογραφικές μηχανές με δυνατότητα να τραβούν σειρές φωτογραφιών του εχθρικού εδάφους σε μεγάλο βάθος.

Ωστόσο απαιτείται να αντικατασταθεί ο  ακουστικός επεξεργαστής και ο  ανιχνευτής μαγνητικών ανωμαλιών καθώς αυτά  που διαθέτουν είναι ξεπερασμένα. Επίσης κρίνεται αναγκαίο να εφοδιαστούν  και με συσκευές  ηλεκτρονικής αυτοπροστασίας.

Μπορούν να δημιουργηθούν  οι δυνατότητες σε αυτά για να φέρουν ακόμα και  πυραύλους αέρος –επιφανείς αλλά και να ποντίζουν στη θάλασσα νέου τύπου ναρκών.  Ο οπλισμός που μπορεί να μεταφερθεί από αυτά προσεγγίζει τους 10 τόνους, με συνηθισμένα οπλικά φορτία την ανθυποβρυχιακή τορπίλη Mk 46 Mod.5 και τη νάρκη Mk 55.

Αν και ο συνδυασμός εξοπλισμού – όπλων των Ρ-3Β θεωρείται ικανοποιητικός για τις ελληνικές απαιτήσεις, ωστόσο υπάρχει η δυνατότητα μελλοντικής αναβάθμισης του, αντλώντας από την εμπειρία του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού ,που εδώ και τρεις δεκαετίες εφαρμόζει συνεχή προγράμματα εκσυγχρονισμού.

Οι Αμερικανοί έχουν βάλει σε αυτά μέχρι και πυραύλους AGM-84 Harpoon, AGM-65 Maverick και AGM-84E SLAM ενώ έχουν τη δυνατότητα να φέρουν για τον ανθυποβρυχιακό πόλεμο, τορπίλες MK-46 και MK-50, νάρκες, και βόμβες βυθού.