Την ανάγκη για μια συνολική, θεσμικά κατοχυρωμένη συμφωνία που θα μπορεί να στηρίξει μια μακροπρόθεσμη ειρηνευτική λύση στην Ουκρανία υπογράμμισε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, επαναφέροντας τη ρωσική θέση περί εγγυήσεων ασφαλείας προς όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Μιλώντας σήμερα στη Μόσχα, ο Λαβρόφ δήλωσε ότι η Ρωσία επιδιώκει μια σειρά δεσμευτικών εγγράφων, τα οποία θα αντιμετωπίζουν όχι μόνο τις άμεσες ανάγκες της σύγκρουσης, αλλά και τις βαθύτερες αιτίες που οδήγησαν στην κλιμάκωση.
Ο Ρώσος ΥΠΕΞ αναφέρθηκε επίσης στις συνομιλίες με την κυβέρνηση Τραμπ, σημειώνοντας ότι η Μόσχα θεωρεί τον Αμερικανό πρόεδρο ειλικρινή στην προσπάθειά του να μεσολαβήσει για την επίτευξη συμφωνίας. Σύμφωνα με τον Λαβρόφ, οι συζητήσεις με την Ουάσινγκτον αφορούν την εξεύρεση δομικής λύσης που θα μπορεί να διασφαλίσει σταθερότητα για τις εμπλεκόμενες χώρες και να αποτρέψει μελλοντικές εντάσεις.
Ο ίδιος τόνισε ότι η Ρωσία έχει υποβάλει στις ΗΠΑ πρόσθετες προτάσεις για «εγγυήσεις συλλογικής ασφάλειας» και ξεκαθάρισε ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο την Ουκρανία, αλλά συνολικά το σύστημα ασφάλειας στην Ευρώπη και την περιοχή της Ευρασίας. Κεντρικό στοιχείο της ρωσικής θέσης παραμένει η πλήρης άρνηση της προοπτικής ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, καθώς και η προστασία των ρωσόφωνων πληθυσμών στην Ανατολική Ουκρανία.
Δείτεκαι αυτά
Ο Λαβρόφ αναφέρθηκε και στην επίσκεψη του Αμερικανού ειδικού απεσταλμένου Στιβ Γουίτκοφ στη Μόσχα στις 2 Δεκεμβρίου, υποστηρίζοντας ότι η συνάντηση συνέβαλε στην αποσαφήνιση παρεξηγήσεων ανάμεσα στις δύο πλευρές. Αν και δεν υπήρξε τελική συμφωνία, το Κρεμλίνο είχε μιλήσει για «εποικοδομητικές» συνομιλίες ύστερα από πεντάωρη συνάντηση του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν με τον Γουίτκοφ και τον Τζάρεντ Κούσνερ.
Καταλήγοντας, ο Ρώσος υπουργός υπογράμμισε ότι οι τελευταίες επαφές επιβεβαιώνουν τις «αμοιβαίες συνεννοήσεις» που είχαν Πούτιν και Τραμπ στη συνάντηση της Αλάσκας τον Αύγουστο. Ωστόσο, παρά τα σημάδια προσέγγισης, παραμένει αβέβαιο κατά πόσο μπορεί να υπάρξει σύντομα μια δεσμευτική συμφωνία που θα ικανοποιεί τόσο τις ρωσικές απαιτήσεις όσο και τις ανάγκες της ουκρανικής πλευράς, ενώ το πεδίο παραμένει εξαιρετικά ρευστό.
