Νέες έμμεσες πλην σαφείς απειλές κατά της Ελλάδας και της Κύπρου εξαπέλυσε ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος της Τουρκίας (AKP), Ομέρ Τσελίκ.
Σε μια μακροσκελή τοποθέτηση που ενδύεται τον μανδύα της «διπλωματίας», ο Τούρκος αξιωματούχος χρησιμοποίησε σκληρή ρητορική, προειδοποιώντας την Αθήνα να μην προχωρά σε «προκλητικές ενέργειες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ενώ ξεκαθάρισε πως η Άγκυρα είναι έτοιμη να επιβάλει τις θέσεις της και «στο πεδίο». Η τοποθέτηση αυτή, αν και παρουσιάζεται προσχηματικά ως έκκληση για «σύνεση και λογική», αποτελεί στην πραγματικότητα μια ευθεία προσπάθεια εκφοβισμού και περιορισμού των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
Αναλύοντας τις δηλώσεις του Ομέρ Τσελίκ, γίνεται σαφές ότι η Τουρκία επιχειρεί για ακόμα μια φορά να αντιστρέψει την πραγματικότητα, βαπτίζοντας τη δική της αναθεωρητική πολιτική ως «έκκληση για ειρήνη». Ο Τσελίκ έσπευσε να διευκρινίσει ότι η τουρκική έμφαση στη διπλωματία «δεν αποτελεί ένδειξη αδυναμίας». Αντιθέτως, υπογράμμισε με νόημα ότι η Άγκυρα έχει πλήρη επίγνωση της ισχύος της «τόσο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όσο και στο πεδίο».
Η αναφορά αυτή στο «πεδίο» αποτελεί μια συγκαλυμμένη απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας ή δημιουργίας τετελεσμένων, εάν η Ελλάδα ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο, φωτογραφίζοντας την Αθήνα όταν τονίζει ότι «το τελευταίο που επιθυμούμε εν μέσω μιας τέτοιας αστάθειας είναι η εκδήλωση προκλητικών ενεργειών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».
Παράλληλα, ο εκπρόσωπος του AKP κατηγόρησε την ελληνική πλευρά ότι μετατρέπει τα ζητήματα του Αιγαίου σε θέμα «εσωτερικής πολιτικής», ισχυριζόμενος ότι αυτό δημιουργεί έναν «τοξικό φαύλο κύκλο». Με τη ρητορική αυτή, η Άγκυρα επιχειρεί να απονομιμοποιήσει τις πάγιες, εθνικές θέσεις της Αθήνας και να τις παρουσιάσει ως επικοινωνιακά τεχνάσματα, αποσείοντας τις δικές της ευθύνες για την ένταση στην περιοχή και προειδοποιώντας με νόημα πως «κανείς δεν πρέπει να υιοθετεί μια προσέγγιση που μετατρέπει τα προβλήματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο σε ζήτημα εσωτερικής πολιτικής».














