Η οδός προς την λογική‏ …Ένας Ταξίαρχος τα γράφει!

Οι εξελίξεις μετά τις εκλογές της 25|1 είναι καταιγιστικές και ασχέτως της έκβασης σίγουρα δεν θα πλήξουμε.Είναι ενδιαφέρον να παρακολουθεί κανείς την προσαρμογή ενός κόμματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς(sic)στην πραγματικότητα,όσο οδυνηρό είναι για τους ίδιους τους αριστερούς να παραδέχονται επιτέλους και αφού έχουν καταλάβει την εξουσία οτι ο κόσμος είναι αυτός που είναι και είναι σκληρός και οτι δεν αλλάζει ούτε με τις ιδεοληψίες τους,ούτε με όνειρα,ούτε καν με τις εκλογές σε μια μικρή χώρα.

Έστω και έτσι,καλό είναι αυτό.Αυτό όμως που είναι κακό είναι να υβρίζει και να κατηγορεί για συνομωσία ο αριστερός Πρωθυπουργός της Ελλάδος κ.Τσίπρας τους ηγέτες της Ισπανίας και Πορτογαλίας,επειδή…δεν προσχώρησαν στην λεγόμενη κατά φαντασίαν των Ελλήνων αριστερών Συμμαχία του Νότου,αυτή που θα αντιμετώπιζε το μπλοκ του Βορρά.

Εκτός από το άκομψο του πράγματος,είναι βαθειά ανοησία να κατηγορεί κάποιους που στο εσωτερικό των χωρών τους συνεννοήθηκαν,μόνιασαν,έκαναν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και εξήλθαν των μνημονίων,την στιγμή που αυτός στην δική του χώρα επί 5 χρόνια τώρα στήριξε την καριέρα του πάνω στο ψέμα,κατηγορούσε τους πολιτικούς αντιπάλους για ενδοτισμό,ξόρκιζε την εθνική συνεννόηση ως κακό και υποσχόταν την επάνοδο στην μακάρια προ χρεωκοπίας κατάσταση.
Το να βλέπουν παντού οι απελπισμένοι δολοπλοκίες και ίντριγκες είναι φυσική συνέπεια στην σκέψη τους,πλην όμως αυτό αποτελεί υποχώρηση στον δρόμο για την λογική.

Στο σημείο αυτό αξίζει να τονισθεί οτι γενικά ο ελληνικός λαός αυτά τα χρόνια είναι μπροστά από τις ηγεσίες του,παρελθούσες και τωρινές και όντως ζητά αλλαγές.Η υπόθεση της Συλλογικής Σύμβασης της ΔΕΗ είναι χαρακτηριστική και φωτίζει δύο σημεία.Το πρώτο είναι το πόσο βαθειές είναι οι ρίζες της πασοκαρίας στην Ελλάδα.

Ο γράφων όταν λέει πασοκαρία δεν αναφέρεται αναγκαστικά και μόνο σε ένα κόμμα.Αναφέρεται στην αντίληψη που το συγκεκριμένο δημιούργημα της οικογένειας Παπανδρέου έφερε και ρίζωσε στην Ελλάδα,σύμφωνα με την οποία τα συμφέροντα της συντεχνίας είναι υπέρτατα και πάντως υπέρτερα του εθνικού συμφέροντος.

Ειδικά όταν μιλάμε για την συντεχνία που ελέγχοντας την ενέργεια,ελέγχει όλη την κοινωνία,την ΓΕΝΟΠ,τότε αυτή η συντεχνία προστατεύεται από όλα τα κόμματα,ανεξαιρέτως φάσματος.Το δεύτερο σημείο όμως δείχνει οτι η πασοκαρία έχει πλέον δείξει τα όριά της.

Η κατακραυγή που ξεσηκώθηκε από όλη την κοινωνία εναντίον μιας Σύμβασης που έδινε αυξήσεις σε ήδη προνομιούχους από την τσέπη της ίδιας της κοινωνίας,ανάγκασε τους αρμόδιους να περιορίσουν τις αυξήσεις μόνο στους λιγνιτωρύχους και εναερίτες και επέβαλε στην συντεχνία να πληρώσει η ίδια τα χρέη της και να μην τα μετακυλίσει στην κοινωνία,όπως στις χρυσές ημέρες που Υπουργός Ενέργειας ήταν ο Ευ.Βενιζέλος γινόταν.

Οι ρίζες της πασοκαρίας είναι βαθειές,αλλά αρχίζουν επιτέλους να μαραίνονται.Ίσως αυτό να επιβάλει επίσης την ανάγκη στα λεγόμενα αστικά κόμματα να απαλλαγούν από τις παρηκμασμένες ηγεσίες τους(Σαμαράς-Βενιζέλος),να συμβαδίσουν με το πνεύμα της κοινωνίας,να επιβάλουν ισότητα στις θυσίες και να τερματίσουν την διαπλοκή συμφερόντων και τον λαικισμό που κατέστρεψαν αυτόν τον τόπο.

Όσο για την Αριστερά,ένα έχω,κλείνοντας να πω.Η νίκη που της χάρισε η κρίση δεν είναι η πρώτη της ευκαιρία να κυβερνήσει,Είναι η τελευταία της ευκαιρία να σοβαρευθεί.Αν την απεμπολήσει τότε μια νέα κυβέρνηση τύπου Παπαδήμου σύντομα θα σχηματισθεί από την παρούσα Βουλή να κλείσει την νέα συμφωνία με τους δανειστές,αλλά δεν θα είναι ακριβώς κυβέρνηση της Αριστεράς.
*O Ιωάννης Ξηρός είναι
Ταξίαρχος ε.α.
Μέλος της Δράσης