Σε φρούρια έχουν μετατρέψει τα σπίτια τους οι κάτοικοι στα χωριά της ελληνοαλβανικής μεθορίου, στο Πωγώνι των Ιωαννίνων, οι οποίοι είναι εκτεθειμένοι στις ορέξεις ληστρικών ομάδων που σαρώνουν την περιοχή.
Οι ανυπεράσπιστοι ακρίτες έχουν τοποθετήσει σιδερένια κιγκλιδώματα στις πόρτες και στα παράθυρα αλλά και αγκαθωτά συρματοπλέγματα στις ταράτσες και τους κήπους, ζώντας ως κρατούμενοι μέσα στις ίδιες τις κατοικίες του.
Οι παραβατικές συμπεριφορές ληστών και διαρρηκτών που δρουν ανεξέλεγκτα, έχουν σκορπίσει τον τρόμο και τους έχουν αναγκάσει να θωρακιστούν μόνοι τους, όπως μπορούν, από τη στιγμή που η πολιτεία τους έχει εγκαταλείψει εδώ και χρόνια.
«Η νύχτα δεν μας βρίσκει στο καφενείο. Όλοι κλείνονται στα σπίτια από νωρίς» τονίζει στο αθηναϊκό πρακτορείο, ο Βασίλης Μάτσιας, κάτοικος του χωριού Κτίσματα και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου.
Πρόκειται στην πλειοψηφία τους για ανθρώπους ηλικιωμένους και βιοπαλαιστές, που αν και δυσκολεύονται οικονομικά, ξοδεύουν από το υστέρημα τους προκειμένου να προστατέψουν την οικογένεια και την περιουσία τους.
Είναι ένα έξοδο που επιβαρύνει, κατά μέσο όρο, με 1000 ευρώ το κάθε σπίτι, αλλά και πάλι όπως λένε «τα σίδερα αν και μασίφ δεν παρέχουν ασφάλεια, γιατί οι εκπαιδευμένοι κακοποιοί τα λυγίζουν».
Τα χωριά του Πωγωνίου, απλώνονται σε μία περιοχή που βρίσκεται στη μεθόριο με την Αλβανία και τα αμέτρητα περιστατικά διαρρήξεων σε σπίτια και εκκλησίες, ληστειών σε βάρος ηλικιωμένων, λεηλασιών σε περιουσίες, κάνει τη ζωή των κατοίκων στα σύνορα ένα θρίλερ, καθώς τους κυριεύει ο φόβος.
«Ζούμε σε δύσκολες συνθήκες. Άλλο να το ακούς και διαφορετικά να το βιώνεις. Μέχρι να φτάσουμε στο σπίτι, κοιτάμε δεξιά και αριστερά στον δρόμο. Τρώμε με κλειδωμένη την πόρτα της κουζίνας. Κοιμόμαστε και με κλειδωμένη την πόρτα στο υπνοδωμάτιο. Το συναίσθημα του φόβου δεν περιγράφεται».
Ακόμη χειρότερη είναι η εικόνα που συναντά κανείς στο χωριό Μαυρόπουλο, πάνω από το ποτάμι της Κακκαβιάς, όπου μέρα μεσημέρι δεν κυκλοφορεί ψυχή στο δρόμο. Ακόμη και το καφενείο είναι κλειστό.
Οι κάτοικοι του το χαρακτηρίζουν «ξέφραγο αμπέλι και σταυροδρόμι παρανομίας».
Αυτός, άλλωστε, είναι και ο λόγος που οι οικογένειες με μικρά παιδιά εγκαταλείπουν τον τόπο τους και πάνε να μείνουν μόνιμα στα Γιάννενα, μέσα στην ασφάλεια της πόλης.
«Τα χωριά ερημώνουν. Το κάθε χωριό γίνεται άσυλο του κάθε παραβατικού Αλβανού» λέει ο κ. Μάτσιας, ο οποίος ζει σε μία γειτονιά που έχει 17 κλειστά σπίτια στα Κτίσματα.
«Ζητάμε προστασία», συνεχίζει, ενώ παραθέτει τις προσπάθειες που έχει κάνει προς τους αρμοδίους η δημοτική Αρχή Πωγωνίου τα τελευταία χρόνια. «Θα μας περάσουν για γραφικούς στο τέλος. Όμως είναι θέμα ασφάλειας» τονίζει και προσθέτει πως είναι αναγκαία η επαναλειτουργία των στρατιωτικών φυλακίων στην περιοχή, αλλά και η ενίσχυση της δύναμης των συνοριοφυλάκων, η οποία έχει μειωθεί κατά 70% στην περιοχή.
«Αυτό που βιώνουμε είναι εθνική ντροπή. Να βρει το ελληνικό κράτος τρόπους, να πάρει μέτρα που να αποτρέπουν τη δράση των Αλβανών κακοποιών. Δεν είμαστε εθνικιστές, τη ζωή μας θέλουμε να προστατεύσουμε» επισημαίνει και μας αφηγείται πως μία 95χρονη γιαγιά με ψυχραιμία αντιμετώπισε κακοποιό, που εισέβαλε σπίτι της, πριν λίγες ημέρες.
«Ήταν 3.30 τα ξημερώματα, όταν η γιαγιά αντιλήφθηκε πως στο σπίτι της είχε μπει από ένα παράθυρο κάποιος άγνωστος. Όμως δεν έχασε την ψυχραιμία της. Σηκώθηκε από το κρεβάτι και με γρήγορες και αθόρυβες κινήσεις βγήκε από το σπίτι, αφού κλείδωσε τον διαρρήκτη μέσα, και ζήτησε βοήθεια από τη γειτονιά».
