Η ανάκληση καθεστώτος πρόσφυγα του προέδρου της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδας, Τζαβέντ Ασλάμ, εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κύμα επανεξέτασης υποθέσεων διεθνούς προστασίας που έχει δρομολογήσει το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, μετά από σχετική οδηγία του υπουργού.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η Υπηρεσία Ασύλου έχει καλέσει τον Τζαβέντ Ασλάμ να καταθέσει τυχόν αντιρρήσεις εντός 15 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης. Η διαδικασία προβλέπει τη δυνατότητα υποβολής υπομνήματος και, σε περίπτωση αμφισβήτησης, εξέταση σε δεύτερο βαθμό, πριν από την οριστικοποίηση της ανάκλησης.
Η υπόθεση εντάσσεται σε ευρύτερη κατεύθυνση εντατικοποίησης των ανακλήσεων, μετά από οδηγίες του υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνος Πλεύρης για επανεξέταση φακέλων διεθνούς προστασίας. Μόνο τις τελευταίες δύο εβδομάδες, έχει εκκινήσει διαδικασία ανάκλησης για 33 πολίτες τρίτων χωρών.
Το προφίλ και οι δημόσιες τοποθετήσεις
Ο Τζαβέντ Ασλάμ είναι ενεργό πρόσωπο στον δημόσιο διάλογο για το μεταναστευτικό, με παρουσία περίπου τριών δεκαετιών στην Ελλάδα, όπως ο ίδιος έχει δηλώσει στο παρελθόν. Από το 2005 φέρεται να είναι εκλεγμένος πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας «Η Ενότητα», εκπροσωπώντας –κατά τους ισχυρισμούς του– σημαντικό αριθμό μελών της πακιστανικής διασποράς.
Στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης βρέθηκαν παλαιότερες δηλώσεις του που αναπαράχθηκαν ευρέως, στις οποίες φέρεται να αναφέρεται σε ζητήματα όπως ο γάμος μεταξύ εξαδέλφων και να διατυπώνει θέσεις περί θρησκευτικών κανόνων που, κατά την άποψή του, θα έπρεπε να αναγνωρίζονται νομικά. Οι τοποθετήσεις αυτές προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, με επίκεντρο το ερώτημα κατά πόσο τέτοιες θέσεις εναρμονίζονται με το Ελληνικό Σύνταγμα και το ισχύον νομικό πλαίσιο.
Η θεσμική διάσταση της ανάκλησης
Με βάση το εθνικό και ευρωπαϊκό δίκαιο, η ανάκληση καθεστώτος διεθνούς προστασίας μπορεί να προκύψει όταν:
– το πρόσωπο συνιστά κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια,
– αποτελεί απειλή για την κοινωνία κατόπιν τελεσίδικης καταδίκης,
– έχει επέλθει ουσιώδης και μόνιμη μεταβολή των συνθηκών στη χώρα καταγωγής.
Αρμόδιες πηγές επισημαίνουν ότι κάθε φάκελος εξετάζεται εξατομικευμένα και με πλήρη σεβασμό στις εγγυήσεις του κράτους δικαίου. Η διαδικασία, όπως τονίζεται, δεν έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, αλλά λειτουργεί ως μηχανισμός διαρκούς επανελέγχου των προϋποθέσεων χορήγησης διεθνούς προστασίας.
