Στις 21 Σεπτεμβρίου 1944 η ΙΙΙ Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία ολοκλήρωσε την κατάληψη του Ρίμινι, έπειτα από σκληρές μάχες με τις γερμανικές δυνάμεις. Η σημαντική επιτυχία στο ιταλικό μέτωπο χάρισε στη μονάδα την ιστορική ονομασία «Ταξιαρχία του Ρίμινι».
Τρία χρόνια μετά την κατάληψη της Κρήτης, του τελευταίου ελληνικού εδάφους που έπεσε στα χέρια των δυνάμεων του Άξονα, η Ελλάδα συνέχιζε τον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων.
Ο βασιλιάς και η ελληνική κυβέρνηση είχαν αποφασίσει τη συνέχιση του αγώνα από τη Μέση Ανατολή. Στο πλαίσιο αυτό προχώρησε η συγκρότηση μιας νέας στρατιωτικής μονάδας, η οποία επρόκειτο να σταλεί στο μέτωπο της Ιταλίας.
Η συγκρότηση της ΙΙΙ Ελληνικής Ορεινής Ταξιαρχίας
Η ΙΙΙ Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία, γνωστή και ως ΙΙΙ ΕΟΤ, συγκροτήθηκε στον Λίβανο στις 9 Ιουνίου 1944.
Στις τάξεις της εντάχθηκαν επιλεγμένοι αξιωματικοί και οπλίτες από μονάδες που είχαν διαλυθεί, καθώς και στρατιώτες που δεν είχαν συμμετάσχει στο στασιαστικό κίνημα της 6ης Απριλίου 1944.
Τη διοίκηση της νέας Ταξιαρχίας ανέλαβε ο Συνταγματάρχης Θρασύβουλος Τσακαλώτος. Αποστολή της ήταν η μεταφορά στην Ιταλία και η συμμετοχή στις συμμαχικές επιχειρήσεις εναντίον των γερμανικών δυνάμεων.
Η ελληνική μονάδα οργανώθηκε ως ταξιαρχία ορεινής συνθέσεως και προετοιμάστηκε για επιχειρήσεις σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό μέτωπο.
Δείτεκαι αυτά
Η στρατηγική σημασία του Ρίμινι
Βασικός στόχος των συμμαχικών επιχειρήσεων στην περιοχή ήταν η διάσπαση της «Γοτθικής Γραμμής», της ισχυρής αμυντικής τοποθεσίας που είχαν οργανώσει οι γερμανικές δυνάμεις στην Ιταλία.
Η κατάληψη του Ρίμινι θεωρούνταν ιδιαίτερα σημαντική λόγω της γεωγραφικής θέσης της πόλης και των συγκοινωνιακών οδών που περνούσαν από την περιοχή.
Την κύρια επίθεση ανέλαβε η 1η Καναδική Μεραρχία, στην οποία υπαγόταν επιχειρησιακά η ΙΙΙ Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία.
Η ελληνική Ταξιαρχία έλαβε εντολή να επιτεθεί με τα τρία τάγματά της κατά τη διάρκεια της νύχτας και να προωθηθεί προς την πόλη.
Οι σκληρές μάχες και η προέλαση των Ελλήνων
Παρά την έντονη γερμανική αντίσταση, τα ελληνικά τμήματα κατάφεραν να διασπάσουν τις εχθρικές θέσεις και να καταλάβουν το αεροδρόμιο του Ρίμινι.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 1944, η ΙΙΙ Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία άρχισε να κινείται προς την πόλη μαζί με τα καναδικά τμήματα.
Η προέλαση συνεχίστηκε με την εξουδετέρωση των γερμανικών εστιών αντίστασης. Οι ελληνικές δυνάμεις εισήλθαν τελικά στο Ρίμινι, ολοκληρώνοντας μία από τις σημαντικότερες επιχειρήσεις του Ελληνικού Στρατού κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μετά την εξάλειψη της τοπικής γερμανικής αντίστασης, τριμελής επιτροπή του αντιφασιστικού κόμματος προσήλθε στα ελληνικά τμήματα και παρέδωσε την πόλη άνευ όρων.
Στις 21 Σεπτεμβρίου υπογράφηκε το επίσημο πρωτόκολλο παράδοσης του Ρίμινι.
Η «Ταξιαρχία του Ρίμινι»
Η επιτυχία της ΙΙΙ Ελληνικής Ορεινής Ταξιαρχίας είχε ιδιαίτερη στρατιωτική και εθνική σημασία.
Οι Έλληνες αξιωματικοί και οπλίτες απέδειξαν στο πεδίο της μάχης ότι ο Ελληνικός Στρατός παρέμενε ενεργός και συνέχιζε να πολεμά στο πλευρό των Συμμάχων για την τελική νίκη.
Μετά την κατάληψη της πόλης, η μονάδα έμεινε στην Ιστορία ως «Ταξιαρχία του Ρίμινι». Η νίκη της συνέβαλε στην παρουσία της Ελλάδας στο στρατόπεδο των νικητών και συνδέθηκε με την προσδοκία για την απελευθέρωση της πατρίδας από τη γερμανική Κατοχή.
Η 21η Σεπτεμβρίου 1944 αποτελεί έκτοτε μία από τις λαμπρότερες σελίδες της νεότερης στρατιωτικής ιστορίας της Ελλάδας.
