Μαζί με τους επίσημους και τα μικρά παιδιά της Δημοτικής Ενότητας Αλυκών χωρίς να χρειάζονται φράκτες και σίδερα ….Μια φωτογραφία και μια παρέλαση από …”άλλα χρόνια!”
Λένε πως την Μεγάλη Επέτειο όπως και τις Μεγάλες Γιορτές τις Νιώθεις στα Μικρά μέρη ,τα μέρη που είναι ξεχασμένα από Επισήμους και Αξιωματούχους της Πολιτείας αλλά παλεύουν μόνοι τους για το καλύτερο για τον τόπο τους ,με τους δικούς τους Ανθρώπους της εξουσίας και μάλλον έχουν Δίκιο!
Την εθνική επέτειο του 1940 τίμησαν και στη Δημοτική Ενότητα Αλυκών Ζακύνθου (περιοχή Κατασταρίου), με τα παιδιά των σχολείων να παρελαύνουν μπροστά από τους επίσημους και τον Αντιδήμαρχο, κ. Αναστάσιο Μαρίνο.
Νωρίτερα τελέστηκε δοξολογία στην Παναγία Κατασταρίου και κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο των Πεσόντων, με τη Φιλαρμονική της περιοχής να παιανίζει τον Εθνικό Ύμνο.
Ακολούθως, έγινε δεξίωση στο πρώην Δημαρχείο του Δήμου Αλυκών,παρουσία των τοπικών αρχών του τόπου που τους Αξίζει ένα μεγάλο Μπράβο …
Ο Αντιδήμαρχος Αναστάσιος Μαρίνος εκφώνησε πανηγυρικό λόγο, στον οποίο ανέφερε τα παρακάτω:
“Κυρίες και κύριοι,
αγαπητοί συνεορταστές,
Δείτεκαι αυτά
Η ιστορία μας είναι γεμάτη από μεγάλες στιγμές, από δύσκολες και κρίσιμες στιγμές. Όλες δοξασμένες. Ένα είναι το χαρακτηριστικό της τρισένδοξης ελληνικής ιστορίας: Ότι πάντα οι Έλληνες αγωνίστηκαν ενάντια σε ισχυρότερους εχθρούς. Και πάντα νικούσαν, έστω πέφτοντας κι ο τελευταίος.
Είναι καλό να μη ξεχνούν οι λαοί την ιστορία τους, γιατί ξεχνώντας την, παρακμάζουν και χάνονται. Ενώ όταν τη θυμούνται επιζούν, προκόβουν και παίρνουν ζηλευτή θέση ανάμεσα στους λαούς.
Ας θυμηθούμε λοιπόν πάλι σήμερα, τα όσα συνέβησαν εκείνο το φθινοπωριάτικο πρωινό της 28ης Οκτωβρίου 1940.
Μια ολοκληρωτική αυτοκρατορία που έπασχε από υπερβολικό εγωισμό εξαιτίας της αφέλειας των ανθρώπων της και από μερικές εύκολες νίκες, θέλησε να παραβιάσει με τον πιο ύπουλο τρόπο, τα εθνικά μας σύνορα. Φυσικά δεν περίμενε να συναντήσει αντίσταση. Μόνο αυτό το λάθος είχε κάμει στους υπολογισμούς της. Κι αυτό το λάθος της στοίχισε την καταρράκωση του γοήτρου της.
Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα. Όμως η ελληνική αυτοθυσία και η ελληνική ομοψυχία συνετέλεσαν να γίνει η Ελλάδα ακόμα μια φορά σημαιοφόρος της λευτεριάς, καλώντας τους λαούς της γης να μιμηθούν το παράδειγμά της.
Η απάντηση ολόκληρου του έθνους προς τους επιδρομείς με το θρυλικό εκείνο «ΟΧΙ», έγινε τραγούδι και αντιλάλησε απ΄ άκρη σ΄ άκρη της ελληνικής γης, συγκλόνισε τις καρδιές και χαλύβδωσε τα κορμιά.
Η 28η του Οκτώβρη 1940, έκαμε κομμάτια το θρύλο του ανίκητου εχθρού, το κήρυγμα του συμβιβασμού και της υποτέλειας.
Παρά τη δικτατορία του Μεταξά, που είχε απομακρύνει από το στράτευμα ικανούς αξιωματικούς για τα δημοκρατικά τους φρονήματα και είχε στις φυλακές πολλούς αγωνιστές που ήθελαν να πολεμήσουν.
Στις 29 Οκτώβρη 1940, οι πολιτικοί κρατούμενοι του στρατοπέδου της Ακροναυπλίας υποβάλανε υπόμνημα στην κυβέρνηση του δικτάτορα Μεταξά, ζητώντας να σταλούν στην πρώτη γραμμή του πυρός για τη συντριβή των επιδρομέων και την υπεράσπιση της χώρας μας.
Υπόμνημα, που δεν έγινε δεκτό. Κι όχι μόνο αυτό. Αυτοί οι πολιτικοί κρατούμενοι παραδόθηκαν τελικά στους Γερμανούς (!)
Στο μέτωπο ο ελληνικός στρατός μπόρεσε να συγκρατήσει τις ανώτερες αριθμητικά και σε εξοπλισμό φασιστικές ιταλικές δυνάμεις, γιατί οι Έλληνες στρατιώτες και αξιωματικοί (μόνιμοι και έφεδροι), πολέμησαν με όλη τη δύναμη της ψυχής τους, με αφάνταστο ηρωισμό, αποφασιστικότητα και πίστη για τη νίκη, για τη λευτεριά και την τιμή της πατρίδας.
Η προσφορά της Ελλάδας στο συμμαχικό αγώνα ήταν αποφασιστικής σημασίας. Κι αυτό αναγνωρίστηκε απ΄ όλους τους συμμάχους μας με τον πιο επίσημο τρόπο. Μίλησαν για Θερμοπύλες. Και τότε όπως το ΄40 η χώρα μας έσωσε τον πολιτισμό από τη βαρβαρότητα.
Οι καταχτητές Γερμανοί, χρησιμοποίησαν όλα τα μέσα για να υποτάξουν αυτόν τον ελεύθερο λαό. Όμως ο λαός οργανωμένος σε αντιστασιακές οργανώσεις, ρίχτηκε σ’ ένα φοβερό αγώνα, γράφοντας την αθάνατη εποποιία της εθνικής μας αντίστασης, φλογισμένος από τα ιδανικά της εθνικής ανεξαρτησίας, της λαϊκής κυριαρχίας και προκοπής.
Σήμερα, ζούμε έναν νέο πόλεμο, ο οποίος είναι οικονομικής φύσεως. Πάλι έχουμε να αντιμετωπίσουμε τη σκληρότητα των Γερμανών. Πιστεύω ακράδαντα ότι στο τέλος πάλι εμείς θα είμαστε νικητές.
Η 28η του Οκτώβρη είναι η λαϊκή αγωνιστική υποθήκη. Είναι, πρώτ’ απ΄ όλα το μήνυμα αγώνα στις σημερινές εντελώς διαφορετικές συνθήκες. Όπως τότε, έτσι και σήμερα, ο λαός μας θέλει ειρήνη και προκοπή.
Είναι το μήνυμα, προς αυτούς που μοιράζονται την εξουσία αλλά και για τον καθένα μας, πώς πάνω απ΄ όλα και πρώτα απ’ όλα προέχει το συμφέρον της Πατρίδας μας.
Με τις σκέψεις αυτές, γιορτάζουμε σήμερα την επέτειο του «ΟΧΙ» και με την ιδιότητα του Αντιδημάρχου Αλυκών σας καλώ να είμαστε όλοι ενωμένοι και αδελφωμένοι. Είμαστε Έλληνες, γνήσιοι απόγονοι των δοξασμένων προγόνων μας.
Οι σκιές των ηρώων μας παραστέκουν στη σημερινή μας γιορτή.
Ζήτω το ΟΧΙ του Σαράντα!
Ζήτω ο ελληνικός λαός”.
