Το καθεστώς στο Ιράν περνά σε νέα φάση ψηφιακής καταστολής, επιβάλλοντας σχεδόν καθολικό αποκλεισμό της επικοινωνίας εντός της χώρας. Σύμφωνα με αναφορές ακτιβιστών και τεχνικών παρατηρητών, οι ιρανικές αρχές ενεργοποίησαν για πρώτη φορά ηλεκτρονικό όπλο τέτοιας κλίμακας, ώστε να παρεμποδίσουν ακόμη και το δίκτυο Starlink, το οποίο είχε εξελιχθεί στο τελευταίο παράθυρο επικοινωνίας των διαδηλωτών με τον έξω κόσμο.
Μετά το γενικευμένο μπλακάουτ στο συμβατικό διαδίκτυο, η Τεχεράνη φέρεται να ανέπτυξε συστήματα στρατιωτικών παρεμβολών (jamming) που υποβάθμισαν δραστικά τη λειτουργία των δορυφορικών συνδέσεων. Το αποτέλεσμα ήταν εκτεταμένες αποσυνδέσεις, σοβαρές απώλειες δεδομένων και πρακτική αδυναμία χρήσης του δικτύου σε πολλές περιοχές της χώρας.
Η κίνηση αυτή σηματοδοτεί ποιοτική αναβάθμιση της καταστολής: το κράτος δεν περιορίζεται πλέον στον έλεγχο των εγχώριων παρόχων, αλλά επεκτείνει την ισχύ του και σε τεχνολογίες εκτός συνόρων, στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι καμία ψηφιακή διέξοδος δεν θεωρείται ασφαλής.
Το Ιράν διαθέτει μακρά εμπειρία στη χειραγώγηση του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, από παρεμβολές σε δορυφορικές τηλεοπτικές μεταδόσεις έως στοχευμένες διακοπές κινητών και σταθερών δικτύων. Η μετάβαση στο Starlink δεν άλλαξε τη στρατηγική· απλώς μετέφερε τη σύγκρουση σε πιο σύνθετο και τεχνολογικά απαιτητικό πεδίο.
Δείτεκαι αυτά
Παρότι το Starlink βασίζεται σε δορυφόρους χαμηλής τροχιάς, κατευθυνόμενες κεραίες και κρυπτογραφημένες συνδέσεις, δεν είναι άτρωτο. Οι παρεμβολές δεν επιχειρούν να «ρίξουν» συνολικά το σύστημα, αλλά να το καταστήσουν τοπικά αναξιόπιστο. Με εκπομπές υψηλής ισχύος σε συγκεκριμένες γεωγραφικές ζώνες, το σήμα γίνεται ασταθές, διακόπτεται συχνά και τελικά αποθαρρύνει τη χρήση του για μετάδοση εικόνας και πληροφορίας.
Αναλύσεις ειδικών δικτύου καταγράφουν packet loss από 30% έως και 80% σε ορισμένες περιοχές, στοιχείο που παραπέμπει σε εξειδικευμένη στρατιωτική τεχνολογία ηλεκτρονικού πολέμου. Αντίστοιχες πρακτικές έχουν παρατηρηθεί σε σύγχρονες συγκρούσεις, όμως εδώ εφαρμόζονται στο εσωτερικό μιας χώρας, με στόχο την αποκοπή των πολιτών από την ενημέρωση και τον συντονισμό.
Η στρατηγική του καθεστώτος δεν στηρίζεται στον απόλυτο αποκλεισμό, αλλά στη διαρκή φθορά της ποιότητας της επικοινωνίας. Όταν το δίκτυο είναι αργό, επισφαλές και απρόβλεπτο, παύει να λειτουργεί ως εργαλείο μαζικής κινητοποίησης.
