Το τουρκικό περιοδικό C4Defence, το οποίο ειδικεύεται σε στρατιωτικά θέματα, στο τεύχος του περασμένου Δεκεμβρίου φιλοξενεί άρθρο-ανάλυση που αναφέρεται στο πόσο ευάλωτη είναι η Ελλάδα σε επίθεση της Τουρκίας και στο γεγονός ότι οι Ελληνες θεωρούν τον εαυτό τους ως εκπροσώπους του Ελληνικού Πολιτισμού.
Το άρθρο που φέρει τον τίτλο «Αξιολόγηση της Ελλάδας» (Yunanistan Değerlendirmesi), και το οποίο υπογράφεται από τον Δρ Μπασάλ Μπαϊσάλ (Başar Baysal), επισημαίνει ότι «Η Ελλάδα που βλέπει τον εαυτό της ως εκπρόσωπο του Ελληνικού Πολιτισμού, είναι μια χώρα που έχει πολλά νησιά, και είναι ανοιχτή σε ναυτικές αποβάσεις».
Ο Μπασάλ Μπαϊσάλ γράφει ότι «Η πρωτεύουσα και οι μεγάλες πόλεις βρίσκονται συνήθως στις πεδιάδες στα νότια και ανατολικά της χώρας. Σε μια επιχείρηση που θα γίνει από τη θάλασσα, είναι πιθανό ο στρατός που διαθέτει μεγάλο αριθμό προσωπικού να φτάσει γρήγορα στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας».
Και προσθέτει: «Δεδομένου ότι η Ελλάδα δεν είναι πολύ μεγάλη σε έκταση, το βάθος άμυνας είναι περιορισμένο. Η ύπαρξη πολλών νησιών μακριά από την ηπειρωτική χώρα δυσκολεύει επίσης την Ελλάδα να τα υπερασπιστεί κατά τη διάρκεια του πολέμου».
«Μέχρι τον ποταμό Νέστο»
Συνεχίζοντας την ανάλυσή του αναφέρει, μεταξύ άλλων, πως «Δεν υπάρχει κανένα φυσικό στοιχείο που να μπορεί να αντέξει η ελληνική άμυνα μέχρι τον ποταμό Νέστο, απέναντι σε επίθεση από την Ανατολική Θράκη».
Και θεωρεί ότι «Η γεωγραφία τη φέρνει σε μειονεκτική θέση όσον αφορά την άμυνα στη γραμμή ανατολής-δύσης. Απέναντι στις επιθέσεις που μπορεί να προέρχονται από τη γραμμή βορρά-νότου, το βάθος άμυνας είναι σχετικά υψηλότερο».
Ο Μπαϊσάλ που είναι λέκτορας στο πανεπιστήμιο Μπιλίμ της Αγκυρας, στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης, επισημαίνει ότι η Ελλάδα θέλει στρατηγικά να κυριαρχήσει στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Σημειώνει ότι αυτή η στρατηγική καλύπτει πολλούς κοινωνικούς, οικονομικούς και στρατιωτικούς τομείς, από την κυριαρχία στους εμπορικούς δρόμους, τη χρήση των ενεργειακών πόρων στην περιοχή και την απόκτηση μέγιστου εισοδήματος από τον περιφερειακό τουρισμό.
«Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα ασκεί ενεργή πολιτική σε πολλά θέματα, από το ζήτημα της επέκτασης των χωρικών υδάτων της στο Αιγαίο στα 12 μίλια, μέχρι την προστασία και χρήση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της ελληνοκυπριακής διοίκησης (σ.σ.: η Κυπριακή Δημοκρατία) και αναλαμβάνει ενέργειες για να αυξήσει την κυριαρχία της στην περιοχή προκειμένου να πετύχει τους στόχους της» γράφει ο Μπαϊσάλ.
«Μια από αυτές είναι η διεκδίκηση της κυριαρχίας σχεδόν όλων των χερσαίων τμημάτων στο Αιγαίο, διεκδικώντας δικαιώματα στα «egeaydak» (νησιά, νησίδες και βράχοι των οποίων η κυριαρχία δεν μεταβιβάστηκε στην Ελλάδα με συμφωνίες) μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η ιδιοκτησία των οποίων δεν προσδιορίστηκε στη συνθήκη της Λωζάνης και επακόλουθες συμφωνίες» ισχυρίζεται ο τούρκος αναλυτής.
«Εάν η Ελλάδα καταφέρει να εφαρμόσει επιτυχώς αυτόν τον στόχο, θα μπορέσει να ελέγξει όλη την κίνηση των πλοίων στα Στενά των Δαρδανελίων και της Κωνσταντινούπολης, άρα και όλο το θαλάσσιο εμπόριο στη Μαύρη Θάλασσα» προσθέτει.
Αναφερόμενος στο θέμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων της Ελλάδας στα 12 μίλια και την ελληνοτουρκική διένεξη, σημειώνει:
«Και πάλι, προς υποστήριξη αυτής της διατριβής, η Ελλάδα θέλει να αυξήσει τα χωρικά ύδατα των νησιών και των βραχονησίδων από τα 6 μίλια που ισχύουν σήμερα στο Αιγαίο Πέλαγος στα 12 μίλια.
»Η ένσταση της Τουρκίας σε αυτήν την περίπτωση είναι ότι (το διεθνές δίκαιο) δεν μπορεί να εφαρμοστεί στο Αιγαίο Πέλαγος όπως σε άλλες θάλασσες και ότι το Αιγαίο έχει ειδικό καθεστώς.
»Αυτή η κατάσταση έχει προκαλέσει μεγάλα προβλήματα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας στο παρελθόν και οι δύο χώρες δεν έχουν καταφέρει ακόμα να καταλήξουν σε συμφωνία.
»Επιπλέον, η Ελλάδα υποστηρίζει ότι τα κατοικημένα νησιά του Αιγαίου, όπως τα νησιά της ανοιχτής θάλασσας και των ωκεανών, έχουν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, όπως η ηπειρωτική χώρα.
Ωστόσο, η περιοχή της ΑΟΖ της ηπειρωτικής Τουρκίας στο Αιγαίο Πέλαγος καλύπτει πολλά μεγάλα και μικρά νησιά της Ελλάδας.
“Λόγω αυτής της κατάστασης, η διαμάχη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αυξάνεται τα τελευταία χρόνια.”
Συνεχίζεται η σύγκρουση των δύο κρατών για τη θαλάσσια δικαιοδοσία και στην Κύπρο. Η Ελλάδα και η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση Νότιας Κύπρου (σ.σ.: η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας), που δεν αναγνωρίζουν την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (σ.σ.: το ψευδοκράτος), ισχυρίζονται ότι ένα πολύ σημαντικό τμήμα της περιοχής της ΑΟΖ της νήσου Κύπρου βρίσκεται υπό την ελληνική διοίκηση. Αυτή η κατάσταση δεν γίνεται αποδεκτή από την ΤΔΒΚ και την Τουρκία».
Πηγή:in.gr
