Οι ρωσικές απαιτήσεις για το ΝΑΤΟ και την Ουκρανία επανέρχονται στο προσκήνιο μέσα από δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Bild, το οποίο παρουσιάζει προτάσεις που φέρεται να συζητήθηκαν στο Άμπου Ντάμπι. Το σχέδιο περιλαμβάνει εδαφικές διεκδικήσεις, περιορισμούς στη στρατιωτική παρουσία της Συμμαχίας και αλλαγές στο καθεστώς ασφαλείας ευρωπαϊκών χωρών. Το Κρεμλίνο, πάντως, διαψεύδει ένα από τα σημαντικότερα σημεία του δημοσιεύματος, που αφορά τη Φινλανδία.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που επικαλείται η Bild και μεταδίδει το πρακτορείο Anadolu, οι προτάσεις παρουσιάστηκαν σε Ευρωπαίους εκπροσώπους στο πλαίσιο των επαφών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Οι φερόμενες επιδιώξεις της Μόσχας δεν περιορίζονται στην επίλυση του ουκρανικού ζητήματος, αλλά επεκτείνονται στη στρατιωτική παρουσία του ΝΑΤΟ στη Βόρεια Ευρώπη, στη Μολδαβία και στη Λευκορωσία.
Οι εδαφικές απαιτήσεις της Ρωσίας στην Ουκρανία
Στο επίκεντρο των ρωσικών θέσεων παραμένει το εδαφικό ζήτημα. Η Μόσχα φέρεται να επιμένει στη διατήρηση όλων των ουκρανικών περιοχών που βρίσκονται σήμερα υπό τον έλεγχο των δυνάμεών της, διεκδικώντας παράλληλα και τα τμήματα των περιφερειών Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ που εξακολουθούν να ελέγχονται από την Ουκρανία.
Το σχέδιο προβλέπει επίσης ότι η Ουκρανία θα πρέπει να παραμείνει εκτός ΝΑΤΟ σε μόνιμη βάση. Αντίθετα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, δεν αποκλείεται η μελλοντική ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ξεχωριστή θέση στις προτάσεις καταλαμβάνει η Μαύρη Θάλασσα. Η Ρωσία φέρεται να ζητά την αποστρατιωτικοποίηση των λιμανιών της Οδησσού και του Μικολάιβ, ώστε να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ναυτικές βάσεις.
Παράλληλα, προβλέπονται ειδικές συμφωνίες για τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στη Μαύρη Θάλασσα και στη Βαλτική.
Απομάκρυνση βάσεων του ΝΑΤΟ από τις χώρες της Βαλτικής
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αναφορές για τις απαιτήσεις της Μόσχας απέναντι στο ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με τη Bild, η ρωσική πλευρά φέρεται να επιδιώκει την απομάκρυνση όλων των στρατιωτικών βάσεων της Συμμαχίας από την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία.
Δείτεκαι αυτά
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η αναφορά για τη Φινλανδία, η οποία, βάσει του δημοσιεύματος, θα καλούνταν να εγκαταλείψει το ΝΑΤΟ και να επιστρέψει στο καθεστώς που ίσχυε πριν από την προσχώρησή της στη Συμμαχία.
Ωστόσο, η συγκεκριμένη πληροφορία προκάλεσε την αντίδραση του Κρεμλίνου. Ο εκπρόσωπος της ρωσικής προεδρίας, Ντμίτρι Πεσκόφ, αρνήθηκε ότι έχει τεθεί τέτοια απαίτηση από τη Μόσχα.
«Δεν γνωρίζω τίποτα γι’ αυτό. Όχι, δεν τέθηκαν τέτοιοι όροι. Αυτό σίγουρα δεν συζητήθηκε», δήλωσε ο Πεσκόφ, διαψεύδοντας τις αναφορές περί αποχώρησης της Φινλανδίας από το ΝΑΤΟ.
Το σχέδιο για τη Μολδαβία και την Υπερδνειστερία
Οι πληροφορίες για τις ρωσικές προτάσεις επεκτείνονται και στη Μολδαβία. Η λευκορωσική εφημερίδα Nasha Niva αναφέρει ότι η Μόσχα εξετάζει ένα μοντέλο ομοσπονδιακής συγκρότησης της χώρας, στο οποίο θα συμμετέχουν η Μολδαβία, η αυτόνομη περιοχή της Γκαγκαουζίας και η αποσχισθείσα Υπερδνειστερία.
Η τελευταία διατηρεί στενούς δεσμούς με τη Ρωσία, ενώ η προτεινόμενη ρύθμιση θα συνδεόταν με την ευρωπαϊκή πορεία της Μολδαβίας.
Ειδικότερα, σε περίπτωση ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η ρωσική πρόταση φέρεται να προβλέπει τη δυνατότητα διεξαγωγής δημοψηφισμάτων ανεξαρτησίας τόσο στην Υπερδνειστερία όσο και στη Γκαγκαουζία.
Σύμφωνα με την ίδια εφημερίδα, η Μόσχα εμφανίζεται διατεθειμένη να αποσύρει τις στρατιωτικές δυνάμεις που διατηρεί στην Υπερδνειστερία, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμφωνίας.
Πυρηνικά όπλα και πύραυλοι στη Λευκορωσία
Στις προτάσεις που δημοσιοποιήθηκαν περιλαμβάνονται και πιθανές ρωσικές παραχωρήσεις αναφορικά με τη στρατιωτική παρουσία στη Λευκορωσία.
Η Μόσχα φέρεται να προσφέρει την απομάκρυνση των πυρηνικών όπλων που έχει αναπτύξει στη χώρα, καθώς και τη μη εγκατάσταση πυραυλικών συστημάτων μέσου βεληνεκούς.
Στις σχετικές αναφορές κατονομάζονται τα συστήματα Iskander και Oreshnik, τα οποία περιλαμβάνονται στις προτάσεις περιορισμού της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας στη Λευκορωσία.
Οι συγκεκριμένες παραχωρήσεις παρουσιάζονται ως μέρος ενός ευρύτερου πακέτου ρυθμίσεων, το οποίο θα συνδεόταν με τις απαιτήσεις της Ρωσίας για την Ουκρανία και τη στρατιωτική διάταξη του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη.
Πούτιν: Καμία παρουσία ξένων στρατευμάτων στην Ουκρανία
Την ίδια ώρα, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν επανέλαβε τις θέσεις της Μόσχας κατά τη συνάντησή του την Πέμπτη με τους Αμερικανούς απεσταλμένους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ.
Ο Πούτιν απέρριψε το ενδεχόμενο ανάπτυξης ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στην Ουκρανία μετά την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας. Προειδοποίησε μάλιστα ότι ευρωπαϊκά στρατεύματα που θα αναπτυχθούν στο ουκρανικό έδαφος στο πλαίσιο μεταπολεμικών εγγυήσεων ασφαλείας θα αντιμετωπιστούν ως «νόμιμοι στρατιωτικοί στόχοι».
Σύμφωνα με τις δηλώσεις που μεταφέρονται, ο Ρώσος πρόεδρος υποστήριξε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε σε άμεση επανέναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων.
Αρνητική ήταν επίσης η στάση του απέναντι στη δημιουργία αποστρατιωτικοποιημένων ζωνών ή ενδιάμεσων περιοχών μεταξύ των ρωσικών και ουκρανικών δυνάμεων. Ο Πούτιν επέμεινε ότι η γραμμή διαχωρισμού πρέπει να καθορίζεται αποκλειστικά από «τα κρατικά σύνορα».
Η εκτίμηση του Ινστιτούτου για τη Μελέτη του Πολέμου
Το Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW) εκτιμά ότι οι δηλώσεις του Ρώσου προέδρου επιβεβαιώνουν τη συνεχιζόμενη διεκδίκηση πλήρους ελέγχου των περιφερειών Ντονέτσκ, Λουγκάνσκ, Χερσώνας και Ζαπορίζια.
Σύμφωνα με την ανάλυση του Ινστιτούτου, οι ρωσικές απαιτήσεις περιλαμβάνουν ακόμη και εδάφη των συγκεκριμένων περιφερειών τα οποία δεν έχουν καταληφθεί από τις ρωσικές δυνάμεις.
Στο ίδιο πλαίσιο, ο σύμβουλος του Ρώσου προέδρου, Βλαντίμιρ Μεντίνσκι, ξεκαθάρισε ότι η Μόσχα δεν αποδέχεται προτάσεις ανταλλαγής κατεχόμενων περιοχών.
Ο Μεντίνσκι δήλωσε επίσης ότι η Ρωσία σκοπεύει να συνεχίσει τη διεύρυνση της λεγόμενης ζώνης ασφαλείας στις περιφέρειες Σούμι και Χάρκοβο, επικαλούμενη την ανάγκη προστασίας των ρωσικών συνόρων.
Ασαφές ποιες προτάσεις έχουν την έγκριση του Κρεμλίνου
Η Bild επισημαίνει ότι οι πληροφορίες που παρουσιάζει αφορούν ένα από τα σχέδια που κυκλοφορούν σε άτυπους διαπραγματευτικούς κύκλους και όχι κατ’ ανάγκη μια οριστική συμφωνημένη ρωσική πρόταση.
Παραμένει επίσης αδιευκρίνιστο ποιες από τις επιμέρους απαιτήσεις έχουν εγκριθεί προσωπικά από τον Βλαντίμιρ Πούτιν και ποιες αποτελούν θέσεις που εξετάζονται στο πλαίσιο των διαπραγματευτικών επαφών.
Η διάψευση του Ντμίτρι Πεσκόφ για τη Φινλανδία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της απόστασης που μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στις πληροφορίες που δημοσιοποιούνται και στις επίσημες θέσεις της ρωσικής κυβέρνησης.
