Το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό ενισχύει την παρουσία και την επιτήρησή του στην Ανατολική Μεσόγειο, παρακολουθώντας τις κινήσεις της Τουρκίας. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στις θαλάσσιες περιοχές κοντά στην Ελλάδα και την Κύπρο, καθώς και στις εξελίξεις στη Συρία και τη Λωρίδα της Γάζας.
Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις βρίσκονται σε αυξημένη επιφυλακή για πιθανές τουρκικές κινήσεις στη Μεσόγειο, σύμφωνα με πληροφορίες της ισραηλινής εφημερίδας «Τζερούσαλεμ Ποστ».
Το μήνυμα που επιχειρεί να στείλει το Τελ Αβίβ προς την Άγκυρα είναι ότι η δράση του τουρκικού στόλου σε περιοχές ισραηλινού ενδιαφέροντος δεν πρόκειται να παραμείνει χωρίς παρακολούθηση και αντίδραση.
Επιτήρηση από την Ελλάδα και την Κύπρο μέχρι τη Συρία
Η ισραηλινή στρατιωτική επιτήρηση καλύπτει τη θάλασσα, τον αέρα και την ξηρά. Στο επιχειρησιακό ενδιαφέρον του Ισραήλ βρίσκονται περιοχές κοντά στην Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και η Συρία και η Λωρίδα της Γάζας.
Στο Τελ Αβίβ αναγνωρίζουν ότι το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό αποτελεί σημαντική περιφερειακή δύναμη, η οποία δεν μπορεί να αγνοηθεί. Ωστόσο, η βασικότερη εστία ανησυχίας παραμένει η Συρία.
Η πρόσφατη ισραηλινή επίθεση σε συριακή αεροπορική βάση είχε, σύμφωνα με κυβερνητικούς παράγοντες, στόχο να εμποδίσει την εγκατάσταση τουρκικού ραντάρ ή άλλων στρατιωτικών συστημάτων. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να περιορίσει την ελευθερία δράσης των ισραηλινών δυνάμεων στην περιοχή.
Το Ισραήλ αντιτίθεται, επίσης, στη συμμετοχή της Τουρκίας στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης που προορίζεται για τη Λωρίδα της Γάζας.
Κατά την ισραηλινή εκτίμηση, η Άγκυρα έχει αναπτύξει βαθύτερη σχέση με το καθεστώς της Συρίας. Αντίθετα, η τουρκική εμπλοκή στη Γάζα θεωρείται ότι συνδέεται κυρίως με την προσπάθεια διεύρυνσης της περιφερειακής επιρροής της Τουρκίας.
Καθοριστικός παράγοντας στους νέους συσχετισμούς της Ανατολικής Μεσογείου θεωρείται η στάση της Αιγύπτου. Στο Ισραήλ εξετάζονται τρία διαφορετικά σενάρια για την πορεία των σχέσεων του Καΐρου με την Άγκυρα.
Το πρώτο προβλέπει ότι, παρά την επαναπροσέγγιση Αιγύπτου και Τουρκίας, το Κάιρο θα μπορούσε να συνεργαστεί με το Ισραήλ για την ανάσχεση των τουρκικών ναυτικών φιλοδοξιών.
Ισραήλ και Αίγυπτος παρακολουθούν με προσοχή τις εξελίξεις στα Στενά του Ορμούζ και την προσπάθεια του Ιράν να ενισχύσει την παρουσία του στην περιοχή. Υπό αυτές τις συνθήκες, ενδέχεται να διαπιστώσουν ότι έχουν κοινό συμφέρον να αποτρέψουν την απόκτηση ανάλογου στρατηγικού πλεονεκτήματος από την Τουρκία.
Οι ναυτικές δυνάμεις των δύο χωρών έχουν ήδη συνεργαστεί στο πλαίσιο διεθνών ασκήσεων, χωρίς μέχρι στιγμής να έχουν αντιμετωπίσει σοβαρή κοινή πρόκληση στη Μεσόγειο.
Το δεύτερο σενάριο αφορά το ενδεχόμενο βαθύτερης προσέγγισης της Αιγύπτου με την Τουρκία, ακόμη και εις βάρος των ισραηλινών συμφερόντων.
Στις 13 Ιουλίου, ο Αιγύπτιος υπουργός Άμυνας Ασράφ Σάλεμ Ζάχερ επισκέφθηκε την Άγκυρα. Η κίνηση αυτή ερμηνεύτηκε από ορισμένους παρατηρητές ως ένδειξη μιας ευρύτερης αλλαγής στους γεωπολιτικούς συσχετισμούς της Ανατολικής Μεσογείου.
Η στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών έχει πλέον επεκταθεί πέρα από το επίπεδο της διπλωματίας. Αιγύπτιοι πιλότοι συμμετείχαν στην τουρκική αεροπορική άσκηση «Αετός της Ανατολίας», εκπαιδευόμενοι μαζί με τουρκικές δυνάμεις σε συνθήκες υψηλής απειλής.
Ακολούθησε η αιγυπτιακή άσκηση ειδικών δυνάμεων «Χρυσός Αετός», με επίκεντρο τη συνεργασία και τον συντονισμό των συστημάτων διοίκησης σε πολλαπλά μέτωπα.
Σύμφωνα με αναλυτές που επικαλείται η ισραηλινή εφημερίδα, οι συγκεκριμένες ασκήσεις ενδέχεται να δείχνουν μια ευρύτερη σύγκλιση των στρατιωτικών δογμάτων δύο από τις ισχυρότερες ένοπλες δυνάμεις της περιοχής.
Το τρίτο σενάριο βασίζεται στις βαθιές πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές που χώριζαν για περισσότερο από μία δεκαετία την Τουρκία και την Αίγυπτο.
Ο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι κατηγορούσε τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την υποστήριξή του προς τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία κυβέρνησε την Αίγυπτο την περίοδο 2012-2013. Ο Τούρκος πρόεδρος, από την πλευρά του, κατηγορούσε τον Σίσι για την ανατροπή της.
Τους τελευταίους μήνες, όμως, οι δύο χώρες φαίνεται να αποκομίζουν οφέλη από την αποκατάσταση των σχέσεών τους. Η Αίγυπτος αποκτά πρόσβαση σε τουρκική στρατιωτική τεχνολογία, ενώ η Άγκυρα εξασφαλίζει έναν σημαντικό περιφερειακό εταίρο για τις θαλάσσιες επιδιώξεις της.
Παρά την προσέγγιση, το Κάιρο εξακολουθεί να διατηρεί σοβαρές επιφυλάξεις για τη Λιβύη και για άλλες περιοχές όπου τα αιγυπτιακά και τουρκικά συμφέροντα αποκλίνουν.















