Η Πολεμική Αεροπορία και ο Στρατός Ξηράς διαθέτουν ήδη ένα από τα πυκνότερα και πολυεπίπεδα Α/Α δίκτυα στην Ευρώπη. Διαθέτουμε Patriot (PAC-2), S-300 PMU-1, TOR-M1, Crotale NG, Hawk, καθώς και πλήθος ελαφρύτερων συστημάτων (Stinger, ASRAD). Το ερώτημα που τίθεται αμείλικτο είναι:
Ποιος ο επιχειρησιακός λόγος αγοράς επιπλέον στατικών συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας, όταν ήδη σημειώνεται κορεσμός σε αριθμούς; Άλλωστε είναι γνωστό και ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η στατική άμυνα, από μόνη της, δεν κερδίζει πολέμους απλώς καθυστερεί την ήττα, ιδιαίτερα όταν ο αντίπαλος μπορεί να επιτεθεί με κορεσμό από drones, πυραύλους κρουζ και βαλλιστικά όπλα.
Η εναλλακτική αξιοποίηση των 3 δισ. ευρώ…σύμφωνα με το pronews.gr
Αντί να διοχετεύσουμε αυτό το τεράστιο ποσό σε ξένες “δεξαμενές” και πορτοφόλια (και όχι μόνο) , η στρατηγική αξιοποίησή του θα μπορούσε να είχε μεταμορφώσει ριζικά την αμυντική μας φυσιογνωμία. Συγκεκριμένα:
Ριζική αναβάθμιση των υπαρχόντων συστημάτων
Αντί νέων αγορών από το «ράφι», τα 3 δισ. θα μπορούσαν να διοχετευθούν στην πλήρη αναβάθμιση των Patriot, την την άμεση προμήθεια σύγχρονων βλημάτων GEM-T για την ανανέωση των αποθεμάτων PAC-2, αλλά και την απόκτηση βλημάτων PAC-3 MSE, τα οποία εκτοξεύουν τις αντιβαλλιστικές δυνατότητες και τετραπλασιάζουν την ισχύ πυρός ανά εκτοξευτή απέναντι σε επιθέσεις κορεσμού, αναβάθμιση ραντάρ και κέντρων ελέγχου, στον εκσυγχρονισμό των Crotale.
Aλλά ακόμη και των S-300 PMU-1 και TOR-M1 —όταν οι γεωπολιτικές συνθήκες επιτρέψουν την τεχνική τους υποστήριξη παρατείνοντας τον επιχειρησιακό τους κύκλο ζωής με κλάσμα του κόστους σε σχέση με την πλήρη αντικατάστασή τους από το μηδέν.
Μια τέτοια κίνηση θα αξιοποιούσε την ήδη υπάρχουσα εκπαίδευση, τα αποθέματα ανταλλακτικών και την υποδομή συντήρησης, χωρίς να προσθέτει νέο, ανομοιογενές υλικό που απαιτεί χρόνια ενσωμάτωσης.
Ενίσχυση της εγχώριας παραγωγικής βάσης
Αντί να αγοράζουμε έτοιμες λύσεις, θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί η πλήρης αδειοδότηση και ανάπτυξη του ASRAD HELLAS, προσαρμοσμένου στις ελληνικές επιχειρησιακές ανάγκες. Όμως η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας δεν πρέπει να σταματά εκεί.
Με ένα μόνο μέρος των 3 δισ., μπορεί να αναζωογονηθεί η ελληνική αμυντική βιομηχανία, δημιουργώντας έναν βιώσιμο βραχίονα παραγωγής που σήμερα ατροφεί. Να αποκτήσουμε δηλαδή δυνατότητα συντήρησης, επισκευής και σταδιακής κατασκευής κρίσιμων υποσυστημάτων, ώστε η Ελλάδα να πάψει να είναι έρμαιο των ξένων προμηθευτών όταν αυτοί καθυστερούν ή αρνούνται την υποστήριξη.
Δημιουργία Γραμμών Παραγωγής Drones & Αιωρούμενων Πυρομαχικών
Η εποχή του πολέμου ανήκει στις πλατφόρμες που «σκέφτονται». Με ένα κλάσμα του ποσού, θα μπορούσαν να λειτουργήσουν εγχώριες γραμμές παραγωγής για επιθετικά UAV (βαριά, τακτικά και μικρότερα drones), καθώς και για Loitering Munitions (Αιωρούμενα Πυρομαχικά), δίνοντας στις μονάδες «μάτι» και χτύπημα ακριβείας σε βάθος τακτικού επιπέδου.















